Begraafplaatsen in Marche-en-Famenne

Camp Roi Albert

Cemetery

De begraafplaats aan de Rue des Forgerons 6900 in Marche-en-Famenne is het oudste kerkhof van de stad, ook bekend als het "vieux cimetière" (oud kerkhof). Het is gelegen in de stadskern van Marche-en-Famenne, de tweede grootste stad van de provincie Luxemburg en de hoofdstad van het arrondissement Marche. Marche-en-Famenne heeft Romeinse oorsprong en ontwikkelde zich in de middeleeuwen tot een ommuurde stad met twee poorten en meerdere wachttorens. De stad lag op de handelsroute van Namen naar Luxemburg en groeide zo uit tot een belangrijke hub in de Famenne-streek. Op de begraafplaats bevindt zich een oorlogsmonument voor de Eerste Wereldoorlog (1914-1918), met een gedenkplaat links voor burgerslachtoffers van WO I en een plaat rechts voor de gesneuvelden van WO II. Het oude kerkhof is gedocumenteerd op sepultures.marche.be, het digitale sepulturenregister van de stad, beheerd door een vrijwillig raadgevend kerkhofcomité en de vzw Qualité-Village-Wallonie. Het kerkhof is 24 uur per dag vrij toegankelijk. Marche-en-Famenne is tevens een garnizoenstad: het Camp Roi Albert herbergt het Musée des Chasseurs Ardennais. De stad maakt deel uit van het UNESCO Global Geopark Famenne-Ardenne (915 km²).

Cimetière d'Hargimont

Hargimont is een dorp en voormalige zelfstandige gemeente, nu deelgemeente van Marche-en-Famenne (provincie Luxemburg, Wallonië). Het dorp ligt op het karakteristieke landbouwplateau van de Famenne-streek, ten zuiden van het stadscentrum van Marche-en-Famenne, aan de Rue du Presbytère. Het kerkhof van Hargimont is opvallend door zijn historisch karakter: het bevat begrafeniskruisen daterend uit de 17de eeuw, wat de begraafplaats tot een monument van lokaal erfgoed maakt. Er is zowel een oud als een nieuw kerkhof: het nieuwe kerkhof (Hargimont Nouveau) telt 125 geregistreerde begravingen. Beide zijn opgenomen in het online sepulturenregister op sepultures.marche.be, een initiatief van het raadgevend kerkhofcomité van Marche-en-Famenne (opgericht met vrijwilligers en de vzw Qualité-Village-Wallonie) om burgers inzicht te geven in de historische en erfgoedwaarde van de gemeentelijke begraafplaatsen. De gemeente Marche beheert in totaal twaalf begraafplaatsen: Marche-en-Famenne, Marloie, Waha, Humain, Aye, Hargimont, On, Verdenne, Champlon-Famenne, Grimbiémont, Roy en Lignières. De begraafplaats van Hargimont is 24 uur per dag vrij toegankelijk.

Cimetière d'On

On is een dorp en deelgemeente van Marche-en-Famenne, gelegen in het zuiden van de gemeente in de provincie Luxemburg (Wallonië). Het behoort tot de Famenne, de vruchtbare kleistreek die zich uitstrekt tussen de kalksteenmasseven van Condroz en Ardenne. De Famenne is historisch een landbouwgebied met verspreide dorpen op het golvende plateau, doorsneden door de valleien van de Lesse, Ourthe en Lomme. Het Cimetière d'On bevindt zich aan de Rue du Ban 6 in On (postcode 6900, Marche-en-Famenne). Op sepultures.marche.be zijn zowel het oude kerkhof van On (On ancien cimetière) als nieuwe gegevens terug te vinden. De gemeente Marche-en-Famenne beheert twaalf begraafplaatsen in haar deelgemeenten: Marche-en-Famenne, Marloie, Waha, Humain, Aye, Hargimont, On, Verdenne, Champlon-Famenne, Grimbiémont, Roy en Lignières. De begraafplaats is vrij toegankelijk voor voetgangers van 9u tot 19u, 7 dagen per week. Voor voertuigtoegang dient men de gemeente te contacteren. De omgeving van On maakt deel uit van het UNESCO Global Geopark Famenne-Ardenne (915 km²), een geopark dat de unieke geologie en natuur van de Famenne-Ardennen beschermt.

Cimetière de Champlon

Champlon-Famenne (gewoonlijk "Champlon" genoemd) is een dorp in de Belgische gemeente Marche-en-Famenne, provincie Luxemburg, in het Waalse Gewest. Het dorp was vroeger een zelfstandige gemeente. In 1823 werd Champlon-Famenne, samen met Marloie en Hollogne, bij Waha gevoegd, en in 1977 werd Waha op zijn beurt bij Marche-en-Famenne gevoegd. Het Cimetière de Champlon bevindt zich aan de Rue de la Forêt in Champlon (postcode 6900, Marche-en-Famenne). Het kerkhof telt 131 geregistreerde begravingen en is opgenomen in het online sepulturenregister van de stad Marche-en-Famenne op sepultures.marche.be. Dit register werd aangelegd door een vrijwillig raadgevend kerkhofcomité in samenwerking met de vzw Qualité-Village-Wallonie, met als doel burgers inzicht te geven in de historische en erfgoedwaarde van de begraafplaatsen. De begraafplaats is 24 uur per dag vrij toegankelijk. De omgeving van Champlon maakt deel uit van het UNESCO Global Geopark Famenne-Ardenne (915 km²), dat de unieke geologie van de Famenne-streek en de Ardennen beschermt en promoot. De website van de gemeente Marche-en-Famenne (marche.be) biedt informatie over alle gemeentelijke begraafplaatsen en hun ligging.

Cimetière de Grimbiémont

Grimbiémont is een klein dorp en deelgemeente van Marche-en-Famenne, gelegen op het Ardense plateau ten oosten van het stadscentrum, in de provincie Luxemburg (Wallonië). Het dorp maakt deel uit van de gemeente Marche-en-Famenne, de tweede grootste stad van de provincie Luxemburg en hoofdstad van het arrondissement Marche. Het Cimetière de Grimbiémont bevindt zich aan de Rue de la Reine des Prés in Grimbiémont (postcode 6900). Het kerkhof telt 83 geregistreerde begravingen en is gedocumenteerd op het gemeentelijke sepulturenregister sepultures.marche.be. Dit register werd aangelegd door een vrijwillig raadgevend kerkhofcomité, opgericht door de stad Marche-en-Famenne in samenwerking met de vzw Qualité-Village-Wallonie. Het doel is de begraafplaatsen als plaatsen van herinnering een historisch en patrimoniaal gezicht te geven. De begraafplaats van Grimbiémont is 24 uur per dag vrij toegankelijk voor voetgangers. De begraafplaats beschikt over een rolstoeltoegankelijke ingang en parking. De gemeente Marche-en-Famenne beheert in totaal twaalf gemeentelijke begraafplaatsen in haar deelgemeenten.

Cimetière de Humain

Humain is een dorp en deelgemeente van Marche-en-Famenne, gelegen in de provincie Luxemburg (Wallonië). Het dorp heeft een opvallende militaire geschiedenis: op 12 mei 1940 werd Humain ingenomen door de Schützen-Regiment 7, onderdeel van Erwin Rommels 7de Pantserdivisie. Tijdens de Slag om de Ardennen, op Kerstmis 1944 (25 december), werd Troep B van het 24ste Cavalerieregiment uit Humain-Havrenne verdreven door een zwaar gepantserd Duits aanval. Pas op 26 december 1944 werd de aanval in de sector Humain-Havrenne afgeslagen met hulp van de 2de Pantserdivisie. Het oude kerkhof van Humain bevat een monument voor de gesneuvelden van WO I (1914-1918), een plaat links voor burgerslachtoffers van WO I en een plaat rechts voor de doden van WO II. De begraafplaats aan de Rue du Gerny (postcode 6900, Marche-en-Famenne) is 24 uur per dag vrij toegankelijk. De sepulturen zijn opgenomen in het online register van Marche-en-Famenne op sepultures.marche.be. Humain maakt deel uit van het UNESCO Global Geopark Famenne-Ardenne. De gemeente Marche-en-Famenne beheert in totaal twaalf begraafplaatsen in haar deelgemeenten.

Cimetière de Lignières

Lignières is een klein Ardens dorp en deelgemeente van Marche-en-Famenne, provincie Luxemburg (Wallonië). Het dorp ligt op een plateau op circa 350 meter hoogte, boven de vallei van de Hédrée (een zijrivier van de Wamme), ongeveer tien kilometer ten oosten van het centrum van Marche-en-Famenne. Het dorp telt talrijke hoeven en kleine landgoederen uit de 19de en 20ste eeuw, gebouwd in baksteen en soms zandsteen. Tijdens de Slag om de Ardennen (Von Runstedt-offensief, winter 1944) werd Lignières gedeeltelijk verwoest. De Sint-Mauritiuskerk werd volledig vernield en van 1967 tot 1969 opnieuw opgebouwd in een hedendaagse architectuurstijl. Het dorp bezit ook een opmerkelijke kasteelboerderij met een middeleeuwse donjon van zandsteen (circa 7 m per zijde), die al in de 14de of 15de eeuw werd verbouwd. De begraafplaats van Lignières aan de Rue de Crombin (postcode 6900, Marche-en-Famenne) is 24 uur per dag vrij toegankelijk en beschikt over een rolstoeltoegankelijke ingang en parking. De begraafplaats is opgenomen in het gemeentelijke sepulturenregister op sepultures.marche.be.

Cimetière de Marche-en-Famenne

De Cimetière de Marche-en-Famenne, gelegen aan de Chaussée de l'Ourthe in het centrum van de stad, is de oudste nog bestaande begraafplaats van Marche-en-Famenne. Deze historische begraafplaats staat ook bekend als het 'vieux cimetière' of de Sint-Rochusbegraafplaats, en heeft een rijke en veelbewogen geschiedenis die teruggaat tot vóór de achttiende eeuw. Voor het einde van de achttiende eeuw diende deze begraafplaats buiten de stadsmuren als een speciale rustplaats voor pestslachtoffers, niet-katholieken en buitenlandse soldaten die in Marche stierven. Die bijzondere functie gaf de begraafplaats een uniek karakter: hier werden mensen begraven die elders niet welkom waren in de gewijde grond van de reguliere kerkbegraafplaatsen. Dit maakt de locatie tot een stille getuige van religieuze en sociale uitsluitingsmechanismen uit een ver verleden. Het meest opvallende kenmerk van deze begraafplaats zijn de talrijke zerken omgeven door sierlijke smeedijzeren hekjes, een typisch Waals erfgoed dat in veel stedelijke begraafplaatsen van de negentiende en vroege twintigste eeuw te zien is. Deze hekjes markeerden de familieperken en weerspiegelden de sociale status van de overledenen. Veel grafmonumenten zijn uitzonderlijk oud en bezitten een hoge historische en erfgoedwaarde. In recente jaren heeft de stad Marche-en-Famenne, op initiatief van de adviserende begraafplaatsraad – samengesteld uit vrijwilligers en de vzw Qualité-Village-Wallonie – bijzondere aandacht besteed aan de restauratie en ontsluiting van deze gedenkwaardige plek. Het doel was om de begraafplaats haar historisch aanzien terug te geven en haar te positioneren als een erfgoedsite midden in de stad. Een concreet resultaat van dit initiatief is een uitgebreid inventarisatieproject: alle begravingen zijn gedocumenteerd en gepubliceerd op de website sepultures.marche.be, compleet met foto's en beschrijvingen. Daarmee is de begraafplaats van Marche-en-Famenne een van de best gedocumenteerde historische begraafplaatsen van de Belgische provincie Luxemburg geworden. De begraafplaats is gelegen aan de zuidzijde van het stadscentrum, vlak bij de historische Ourthe-route die vroeger een belangrijke handelsweg door de Ardennen was. De ligging getuigt van de centrale rol die Marche-en-Famenne al eeuwenlang speelt in de regio Famenne, als bestuurlijk en commercieel middelpunt tussen de Ardennen en de Condroz. De stad verwierf in 1234 haar stadsrechten en groeide uit tot een van de belangrijkste marktplaatsen van het huidige Luxemburg. Voor bezoekers is de begraafplaats toegankelijk per rolstoel en beschikt ze over een parkeerplaats. Ze is dag en nacht open, wat rustzoekenden de gelegenheid biedt om ook in de vroege ochtend of late avond een moment van bezinning te beleven aan deze stille, historisch rijke plek.

Cimetière de Marloie

De Cimetière de Marloie is de gemeentelijke begraafplaats van Marloie, een deelgemeente van Marche-en-Famenne gelegen in de Belgische provincie Luxemburg. De begraafplaats bevindt zich aan de Chemin de Malinchamps en bedient de lokale gemeenschap van dit opmerkelijke spoorwegdorp in de Ardennen. Marloie dankt zijn bijzondere positie in de regio voor een groot deel aan de komst van de spoorweg in de negentiende eeuw. Het dorp groeide snel nadat de spoorlijn Arlon–Brussel erdoor werd aangelegd, en de locatie ontwikkelde zich tot een belangrijk spoorwegknooppunt. Station Marloie is gelegen aan spoorlijn 162 (Namen–Arlon–Luxemburg), maar is vooral bekend als beginpunt van lijn 43 richting Luik. Dat knooppuntkarakter maakte Marloie niet alleen economisch relevant, maar ook strategisch van groot belang tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op 6 mei 1944, kort voor de bevrijding, werd het station van Marloie het doelwit van een geallieerde luchtaanval. Een Duitse trein geladen met explosieven explodeerde in het station, met verwoestende gevolgen: grote delen van het dorp werden beschadigd en meerdere mensen kwamen om het leven. Die catastrofale explosie heeft diepe sporen nagelaten in het collectieve geheugen van Marloie en is een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in de lokale geschiedenis van de twintigste eeuw. De begraafplaats zelf weerspiegelt de demografische groei die het dorp doormaakte als gevolg van de industrialisering en de komst van spoorwegarbeiders en hun families. In tegenstelling tot sommige oudere, rondom kerken gelegen begraafplaatsen in de regio, is de Cimetière de Marloie een typische gemeentelijke begraafplaats van de moderne periode, aangelegd langs een weg buiten het dorpscentrum. Opmerkelijk is dat de begraafplaats ook een Commonwealth-oorlogsgraf herbergt uit de Tweede Wereldoorlog, gesitueerd op circa 30 meter langs de centrale laan aan de rechterzijde. Dit graf is geregistreerd door de Commonwealth War Graves Commission (CWGC) als 'Waha (Marloie) Communal Cemetery'. Het betreft een Brits militair slachtoffer, vermoedelijk een vliegenier die tijdens een missie boven België zijn leven verloor. De aanwezigheid van dit graf verbindt de lokale begraafplaats rechtstreeks met de bredere Europese oorlogsgeschiedenis en de offers die geallieerde militairen brachten voor de bevrijding van België. De begraafplaats is gelegen ten noordoosten van het dorpscentrum, in een heuvelachtig Ardennens landschap. Voor bezoekers is ze goed toegankelijk, met een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaats. Ze is dag en nacht open. De ligging in de deelgemeente Marloie, op enkele kilometers van het centrum van Marche-en-Famenne, maakt het een rustige plek in een groene, landelijke omgeving.

Cimetière de Roy

De Cimetière de Roy is de dorpsbegraafplaats van Roy, een deelgemeente van Marche-en-Famenne gelegen in de provincie Luxemburg, op ongeveer tien kilometer ten zuidoosten van het stadscentrum van Marche. De begraafplaats is gesitueerd aan de Rue de Grusone en verzorgt de begrafenissen voor de lokale bevolking van dit kleine Ardense dorp. Roy is een van de historische dorpen die bij de gemeentelijke fusie van 1977 werd samengevoegd met Marche-en-Famenne. Vóór die fusie was Roy een zelfstandige gemeente. De integratie in de grotere gemeente bracht administratieve veranderingen, maar het dorp behield zijn eigen identiteit, infrastructuur en gemeenschapsleven – inclusief zijn eigen begraafplaats. Het dorp Roy omvat naast de gelijknamige kern ook de gehuchten Grimbiémont en Lignières. De katholieke dorpskerk van Roy, opgebouwd in neogotische stijl en voltooid in 1886-1887, staat centraal in het leven van de gemeenschap. De architecturale stijl van de kerk weerspiegelt de religieuze bouwijver die in het laatste kwart van de negentiende eeuw in heel de provincie Luxemburg te zien was. De begraafplaats van Roy grenst aan de landelijke sfeer van het dorp en biedt uitzicht op de beboste heuvels en weilanden die kenmerkend zijn voor het Ardense plateau in deze omgeving. Zoals in veel kleine Ardense dorpen heeft de begraafplaats een intiem karakter: families zijn er al generaties lang begraven en de grafstenen vertellen de lokale familiegeschiedenissen. In de bredere context is Roy een streek die van oudsher leefde van landbouw en veeteelt op de kalkrijke en relatief vruchtbare gronden van de Famenne. De overgang van een zelfstandige gemeente naar een deelgemeente van Marche-en-Famenne is exemplarisch voor de schaalvergroting die Wallonië doormaakte in de jaren zeventig, toen honderden kleine gemeenten werden samengevoegd in het kader van de 'fusion des communes'. De begraafplaats is dag en nacht vrij toegankelijk en beschikt over parkeerruimte voor bezoekers. De omgeving van Roy, met zijn landwegen en uitgestrekte natuur op het grensgebied van Famenne en Ardennen, maakt een bezoek aan de begraafplaats ook tot een gelegenheid om het rustige Ardense platteland te ervaren.

Cimetière de Waha

De Cimetière de Waha is de historische begraafplaats van het dorp Waha, een deelgemeente van Marche-en-Famenne in de provincie Luxemburg. De begraafplaats is onlosmakelijk verbonden met de befaamde Romaanse Sint-Stefanuskerk die er direct naast staat – een van de oudste en meest bewaard gebleven kerken van heel België. De kerk en de omliggende begraafplaats vormen samen een uniek historisch ensemble op een verhoging in het centrum van Waha. De begraafplaats grenst aan de ommuurde kerkhof rond de Sint-Stefanuskerk, waar eeuwenoude grafstenen liggen in de schaduw van een monumentale lindeboom. Dit ommuurde kerkhof met zijn oude graven is zelf een onderdeel van het erfgoed en geeft de plek een sfeer die de bezoeker rechtstreeks terugvoert naar de vroege Middeleeuwen. De Sint-Stefanuskerk werd gewijd op 20 juni 1050 door prins-bisschop Theoduinus van Beieren, bisschop van Luik. Een zeldzame wijdingssteen in de kerk bevat exact deze datum – een unicum in België, want vrijwel nergens elders is de exacte wijdingsdatum van een middeleeuwse kerk zo concreet vastgelegd. De kerk is daarmee een van de best gedateerde Romaanse monumenten in de Lage Landen. De architectuur van de Sint-Stefanuskerk vertoont het sobere, evenwichtige Romaanse stijltype dat kenmerkend is voor de Maasvalleivariant: een basilicaal grondplan met middenschip en twee zijbeuken, ronde boogarcaden op zware pilaren, en een klokkentoren van circa 12,25 meter hoog in polychroom kalksteenpleisterwerk. Het gebouw meet 18,5 bij 27 meter en is gedurende de restauratiewerken van 1951 tot 1962, uitgevoerd door architect Roger Bastin, grotendeels in zijn oorspronkelijke staat hersteld. De kerk bevat opmerkelijke kunstschatten: een dertiende-eeuwse reliekkast met relieken van Sint-Stefanus, houten beelden uit 1510 van de Meester van Waha, een doopvont uit 1590 met sculptuurhoofden die de rivieren van het Paradijs uitbeelden, en glasramen ontworpen door de hedendaagse kunstenaar Jean-Michel Folon (2003–2005). In 1941 werd de kerk beschermd als monument en in 2009 verheven tot uitzonderlijk erfgoed van Wallonië. De begraafplaats naast en rondom de kerk is dag en nacht toegankelijk. Ze is ingedeeld in traditionele rijen met grafmonumenten die de lokale familiegeschiedenissen van Waha door de eeuwen heen documenteren. Wie de begraafplaats bezoekt, staat letterlijk op heilige grond van meer dan duizend jaar onafgebroken religieuze en gemeenschappelijke geschiedenis.

Cimetière waha

De Cimetière Waha is een gemeentelijke begraafplaats gelegen aan de Rue de la Carrière in de deelgemeente Waha van Marche-en-Famenne. Ze verschilt van de naburige kerkbegraafplaats rondom de historische Sint-Stefanuskerk: de Cimetière Waha is de nieuwere, uitgebreidere gemeentelijke begraafplaats die de groeiende bevolking van het dorp opving naarmate de ommuurde kerkhofruimte rond de kerk te beperkt werd. Waha is wereldwijd bekend onder kerkhistorici en erfgoedliefhebbers vanwege de Sint-Stefanuskerk, gewijd op 20 juni 1050 door prins-bisschop Theoduinus van Beieren. Deze kerk is een van de oudste Romaanse kerken van België en bezit als enige een originele wijdingssteen met de exacte datum van de inwijding. De kerk werd in 2009 verheven tot uitzonderlijk erfgoed van Wallonië. De begraafplaats aan de Rue de la Carrière bevindt zich op circa 90 meter ten westen van de kerkbegraafplaats, wat de twee sites onderscheidt als aparte entiteiten in het dorpslandschap van Waha. De naam 'Carrière' verwijst mogelijk naar een vroegere steengroeve in de omgeving, een economische activiteit die in veel Ardense dorpen sporen heeft nagelaten in de plaatsnamen. Waha ligt in een heuvelachtig landschap tussen Marche-en-Famenne en Rochefort. Het dorp zelf is klein, maar trekt bezoekers van heinde en ver vanwege zijn middeleeuwse kerk en de bijbehorende glasramen van Jean-Michel Folon. De ligging van de begraafplaats weerspiegelt de typische Ardense dorpsstructuur: kerk en oud kerkhof in het centrum, gemeentelijke begraafplaats iets verderop langs een zijstraat. Zoals bij de meeste kleine Waalse dorpsbegraafplaatsen is de sfeer er intiem en groen. Lokale families zijn hier begraven en de grafmonumenten vertellen de stille geschiedenis van een dorp dat al meer dan duizend jaar bewoond is. De begraafplaats is dag en nacht toegankelijk voor bezoekers en beschikt over een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeermogelijkheden in de nabijheid.

Waha (Marloie) Communal Cemetery - CWGC

Het Waha (Marloie) Communal Cemetery is een begraafplaats in de deelgemeente Marloie van Marche-en-Famenne, geregistreerd door de Commonwealth War Graves Commission (CWGC) als officiële oorlogsbegraafplaats uit de Tweede Wereldoorlog. De begraafplaats bevindt zich aan de Chemin de Malinchamps, op circa 364 meter ten noordoosten van het centrum van het dorp. De CWGC is een intergouvernementele organisatie van zes lidstaten die als hoofdtaak heeft de graven en gedenkplaatsen van Commonwealth-militairen die in beide wereldoorlogen zijn gevallen, te markeren, te registreren en te onderhouden. Het agentschap beheert wereldwijd meer dan 1,7 miljoen grafmonumenten op meer dan 23.000 locaties in 153 landen. De begraafplaats van Marloie herbergt één Commonwealth-oorlogsgraf uit de Tweede Wereldoorlog. Dit graf is gesitueerd op circa 30 meter langs de centrale laan, aan de rechterzijde. Het betreft vermoedelijk een Brits militair – mogelijk een vliegenier – die tijdens operaties boven België het leven verloor. Geallieerde vliegtuigen opereerden veelvuldig boven de regio in de aanloop naar de bevrijding van 1944, en het was niet ongewoon dat neergestorte bemanningsleden werden begraven op de dichtstbijzijnde gemeentelijke begraafplaats. De historische context van Marloie versterkt de betekenis van dit oorlogsgraf. Op 6 mei 1944 werd het spoorwegstation van Marloie – een belangrijk knooppunt aan de lijn Namen–Arlon–Luxemburg – doelwit van een geallieerde luchtaanval op een Duitse trein met explosieven. De explosie veroorzaakte enorme schade in het dorp. De militaire activiteit in de regio gedurende de hele Tweede Wereldoorlog was groot, en de aanwezigheid van een Commonwealth-soldatengraf in de gemeentelijke begraafplaats past in dit bredere beeld van geallieerde verliezen op Belgische bodem. Na de bevrijding in september 1944 en de Ardennenoffensief van december 1944, waarbij het dorp van strategisch belang was door zijn spoorwegknooppunt, werd de regio Marche-en-Famenne getekend door een intense militaire aanwezigheid. Het CWGC-graf in Marloie staat symbool voor de internationale solidariteit en de offers die buitenlandse militairen brachten voor de vrijheid van België. Bezoekers van de begraafplaats kunnen het oorlogsgraf vinden door de centrale laan te volgen en na circa 30 meter rechts te kijken. Het graf is onderhouden door de CWGC, die internationale standaarden hanteert voor het beheer van Commonwealth-graven wereldwijd. De begraafplaats is dag en nacht vrij toegankelijk.

Église Saint-Remacle

De Église Saint-Remacle is de hoofdkerk van Marche-en-Famenne, gelegen op de Place du Roi Albert 3 in het hart van de stad. Het betreft een katholieke parochiekerk en geen begraafplaats. Dit record is foutief gecategoriseerd als begraafplaats en dient als kerk te worden beschouwd. De Église Saint-Remacle is gewijd aan de heilige Remacle, een belangrijke heilige in de Maasvallei die in de zevende eeuw leefde en de abdij van Stavelot-Malmedy stichtte. De kerk vormt het geestelijke middelpunt van de parochie van Marche-en-Famenne en valt onder het dekenaat van Marche (doyennédemarche.be). Ze biedt plaats aan de reguliere vieringen, sacramenten en gemeenschapsleven van de katholieke gelovigen in de stad. Het gebouw is beschikbaar voor rolstoelgebruikers via een toegankelijke ingang en beschikt over parkeergelegenheid in de nabije omgeving. De kerk heeft 71 Google-recensies en een gemiddelde beoordeling van 4,3 op 5, wat wijst op een actief bezochte religieuze locatie die ook toeristen aantrekt. Marche-en-Famenne zelf is een historische stad met stadsrechten uit 1234. Het stadscentrum rond de Place du Roi Albert herbergt meerdere historische gebouwen, waaronder deze kerk die de identiteit van de stad mede bepaalt. Bezoekers van de regio bezoeken de kerk doorgaans in combinatie met andere bezienswaardigheden van Marche, zoals de historische begraafplaatsen en de nabijgelegen Romaanse Sint-Stefanuskerk in Waha.

Natur'Elle Fleurs

Natur'Elle Fleurs is een bloemenwinkel gevestigd aan de Chaussée de Liège 25 in Marche-en-Famenne. Het betreft een commerciële bloemist en geen begraafplaats. Dit record is foutief gecategoriseerd en dient te worden aangemerkt als niet-begraafplaats. Natur'Elle Fleurs is een populaire en goed beoordeelde bloemenzaak in Marche-en-Famenne met 166 Google-recensies en een gemiddelde beoordeling van 4,4 op 5. De winkel biedt een breed assortiment bloemen, planten en bloemstukken aan en is bereikbaar via de website naturellemarche.be. De zaak verzorgt zowel afhalen als levering en biedt in-store aankopen aan. Betalen kan met kredietkaart, debetkaart en mobiel (NFC). De nabijheid van begraafplaatsen en de service van bloemisten zijn nauw verweven in de Belgische uitvaartcultuur: families kopen regelmatig bloemen bij lokale bloemisten voor begrafenissen, herdenkingen en het versieren van graven. Het is dan ook begrijpelijk dat een bloemist in de omgeving van begraafplaatsen verschijnt in zoekopdrachten gerelateerd aan begrafenislocaties, maar Natur'Elle Fleurs is zelf geen begraafplaats.