Begraafplaatsen in Herstal

Cimetière de Foxhalle

Het Cimetière de Foxhalle is de gemeentelijke begraafplaats van Herstal, een Waalse industriestad ten noorden van Luik langs de Maas. Herstal is wereldbekend als de vestigingsplaats van FN Herstal (Fabrique Nationale d'Armes de Guerre), de wapenproducent die in 1889 werd opgericht voor de productie van Mauser-geweren voor het Belgische leger. De begraafplaats aan de Rue Petite Foxhalle opende in 1846 als vervanger van de vroegere parochiekerkhoven in Herstal. Tijdens een cholera-epidemie werd de begraafplaats tijdelijk benut voor begraving; deze noodregeling duurde tot 1899. Het terrein was ook het toneel van gevechten in 1914 en herbergt historische gedenkstructuren. In 1927 verdwenen 253 woningen uit de buurt door de uitbreiding van Fabrique Nationale en de aanleg van het Albertkanaal. De begraafplaats is dag en nacht toegankelijk.

Cimetière de Licourt

Het Cimetière de Licourt is de traditionele begraafplaats van de Licourt-wijk in Herstal, een industriestad aan de Maas in de provincie Luik. De naam Licourt verwijst naar een oud Frankisch domein dat al in de vroege middeleeuwen vermeld wordt in verband met de Pippiniden — de voorlopers van de Karolingische keizers. Pépin van Herstal (ca. 635–714), mayor van het paleis en de facto heerser over Austrasië en Neustrië, koos Herstal als hoofdresidentie vanwege de strategische ligging nabij de Maas en de steden Tongeren, Maastricht en Luik. Zijn kleinzoon Karel de Grote maakte de Karolingische familie groot. Tussen 2024 en 2025 voerden archeologen van het Waals Erfgoedbureau (AWAP) grootschalige opgravingen uit op de naburige Place Licourt: zij ontdekten de fundamenten van een vroegmiddeleeuwse kerk, Karolingische sarcofagen en skeletten van circa veertig individuen — voornamelijk jonge kinderen — die begraven werden tussen 650 en 780 n.Chr. De huidige kerk Notre-Dame de la Licourt dateert grotendeels uit de tweede helft van de 18e eeuw (herbouwd in 1758 na brand in 1738), maar de oudste heiligdommen op deze plek gaan terug tot de vroege 8e eeuw. Het Cimetière de Licourt is 24/7 toegankelijk en rolstoeltoegankelijk.

Cimetière de Liers

Het Cimetière de Liers ligt aan de Chaussée Brunehaut 551–579 in Liers (4042), een deelgemeente van de stad Herstal in de provincie Luik. Liers was tot de Belgische gemeentefusie van 1977 een zelfstandige gemeente en maakt nu deel uit van de gefuseerde stad Herstal, samen met de deelgemeenten Milmort en Vottem. Een klein deel van het historische Liers-grondgebied — ingesloten tussen de spoorlijn en het dorp Anixhe — valt bestuurlijk onder de gemeente Juprelle. De Chaussée Brunehaut is vernoemd naar Brunhilde (Brunechaut), de Frankische koningin die beroemd is om het aanleggen van Romeinse wegen in de vroege middeleeuwen — een naam die ook in andere Belgische gemeenten terugkomt als wegaanduiding voor oude heirbanen. Het kerkhof wordt beheerd door de stad Herstal en is 24 uur per dag toegankelijk. Er is een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaats voor bezoekers.

Cimetière de Liers Eglise

Het Cimetière de Liers Eglise (letterlijk: "Kerkhof van Liers Kerk") is het historische parochiekerkhof van de deelgemeente Liers, gelegen naast de plaatselijke kerk aan de Rue Provinciale 48 in Liers (4042), gemeente Herstal. In de Belgische traditie bestaan in veel dorpen twee begraafplaatsen: het oudere kerkhof direct naast de kerk, en een nieuwere gemeentelijke begraafplaats elders in het dorp. Het kerkkerkhof is doorgaans het oudste en herbergt graven van meerdere generaties lokale families. Liers, dat tot 1977 een zelfstandige gemeente was, heeft beide begraafplaatsen behouden na de fusie met Herstal. De Rue Provinciale is de doorgaande weg door Liers en verbindt de deelgemeente met de omliggende dorpen. Het kerkhof wordt beheerd door de stad Herstal en is het hele jaar 24/7 toegankelijk.

Cimetière de Milmort

Het Cimetière de Milmort ligt aan de Rue du Progrès 39 in Milmort (4041), een deelgemeente van Herstal in de provincie Luik. Milmort — Waals: Mérmwète, Latijn: Matermortua — is vermeld in een charter van 12 maart 1007, waarin een landverkoop van een domein genaamd "Matermortua" in het koninkrijk Lothaire wordt vastgelegd. De naam verwijst vermoedelijk naar vroegere moerassen en moeraslanden in het gebied. De gemeente was een zelfstandige administratieve eenheid tot de Belgische gemeentefusie van 1977, waarna het samen met Liers en Vottem bij Herstal werd gevoegd. Milmort kende in de 19e en 20e eeuw industriële activiteit: van 1884 tot 1944 werden er 88 ondergrondse fosfaatgroeven geëxploiteerd, wat de plaatselijke bodem diepgaand kenmerkte. Op het kerkhof zijn militaire graven aanwezig die in het kader van het WO1-herdenkingsjaar gerestaureerd werden (zie: Herstal à l'Ancienne). Het kerkhof is 24/7 toegankelijk en rolstoeltoegankelijk.

Cimetière de Milmort Eglise

Het Cimetière de Milmort Eglise is het traditionele parochiekerkhof van de deelgemeente Milmort in Herstal (provincie Luik), gelegen aan de Rue Clerbeau 7 nabij de dorpskerk. In de Belgische Waalse traditie zijn kerkkerkhoven de oudste begraafplaatsen van een dorp — aangelegd rondom of naast de parochiekerk — en bevatten zij dikwijls de graven van de meest invloedrijke lokale families uit vroegere eeuwen. Milmort telt als deelgemeente twee begraafplaatsen: dit historische kerkkerkhof en het nieuwere Cimetière de Milmort aan de Rue du Progrès. Milmort is gelegen in het noorden van het Herstal-grondgebied en grenst aan Liers. De Rue Clerbeau loopt door het dorpscentrum van Milmort en verbindt de historische kern met de omliggende wegen. Het kerkhof wordt beheerd door de stad Herstal en is 24 uur per dag, 7 dagen per week toegankelijk. Rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaats beschikbaar.

Cimetière de Rhées

Het Cimetière de Rhées (Rue de Milmort, 4040 Herstal) is de centrale en grootste begraafplaats van de stad Herstal in de provincie Luik. De aanleg werd beslist in 1890, nadat de vierde cholera-epidemie de stad had getroffen en het oude Cimetière de Licourt buiten gebruik werd gesteld. Tot de opening van het Rhées-kerkhof vonden tijdelijke begrafenissen plaats in Foxhalle — tijdelijk van 1890 tot 1899. Het kerkhof onderscheidt zich door zijn bijzondere beplanting: twee lanen van witte en rode paardenkastanjes die een kruisvorm vormen met een spectaculaire bloei in de lente, en een majestueuze oprijlaan van platanen die werden aangekocht in 1901 en 1902. Het kerkhof is gecatalogeerd (geclassificeerd) omwille van deze bomenalleen. Historisch gezien is het Cimetière de Rhées een van de zeldzame Belgische necropolen waar de resten van zowel Belgische als Duitse soldaten uit de Eerste Wereldoorlog samen bewaard zijn. Tussen 1955 en 1958 werden stoffelijke resten uit de regio samengevoegd in Herstal. Het kerkhof was ook getuige van gevechten in augustus 1914. Het kerkhof heeft een Google-beoordeling van 4,6/5 (5 beoordelingen). Het terrein is 24/7 toegankelijk en rolstoeltoegankelijk.

Cimetière de Vottem

Het Cimetière de Vottem is de begraafplaats van de deelgemeente Vottem (Chaussée Brunehault 491, 4041 Herstal), een van de vier deelgemeenten van de gefuseerde stad Herstal in de provincie Luik. Vottem was tot de gemeentefusie van 1977 een zelfstandige gemeente en behoudt een eigen lokaal karakter. Het oorlogsmonument van Vottem (Monument aux Morts de Vottem), gelegen op het kerkhof, is gewijd aan de slachtoffers van zowel de Eerste als de Tweede Wereldoorlog en werd geklasseerd als waardevol erfgoed. In verband met de Tweede Wereldoorlog en de naoorlogse periode is het dorp Vottem historisch verbonden met een kamp voor Duitse krijgsgevangenen: na 20 november 1945 werden in de Luikse regio negen arbeidskampen geopend voor zogenaamde "Duits-gevangen werknemers" die in de steenkolenmijnen werden ingezet. Vottem was een van deze camplocaties, met een capaciteit van 2.000 gevangenen. Tijdens een bezoek van Mgr. Cento aan het kamp van Vottem zongen gevangenen zacht de Internationale, wat het bestaan van een communistische cel in het kamp onthulde. Het kerkhof is 24/7 toegankelijk en rolstoeltoegankelijk.

Église Notre Dame de l'Assomption

De Église Notre-Dame de l'Assomption, ook wel Notre-Dame de la Licourt, is een parochiekerk op de Place Licourt in Herstal (4040), provincie Luik. Het betreft een kerk, geen begraafplaats: de kerk staat midden in een historisch kerkkerkhof omringd door een bakstenen muur, maar het is de kerk zelf die als locatie geregistreerd staat. Het kerkgebouw dat men vandaag ziet dateert grotendeels uit de tweede helft van de 18e eeuw: na een brand in 1738 die minstens het koor en een gedeeltelijk Romaans transept spaarde, werd de kerk in 1758 herbouwd in koolschalie (arduin). Historici vermoeden dat hier al een heiligdom stond in de eerste helft van de 8e eeuw, mogelijk een oratorium dat deel uitmaakte van het Karolingische paleis van Pépin van Herstal (ca. 635–714). Er zijn aanwijzingen dat bij de bouw gebruik werd gemaakt van stenen afkomstig van een Romeinse brug. In 1984 werden de kerk en het pastorie gedeeltelijk beschermd als onroerend erfgoed. Recentelijk (2024–2025) voerden archeologen van het Waals Erfgoedbureau (AWAP) grootschalige opgravingen uit op de Place Licourt: zij ontdekten Karolingische kerkfundamenten, stenen sarcofagen en skeletten begraven tussen 650 en 780 n.Chr. De kerk is toegankelijk voor mensen met beperkte mobiliteit en beschikt over een ringleiding voor slechthorenden.

Mosquée AL-IHSAN Herstal

Un Autre Regard