Begraafplaatsen in Verviers

Centre Islamique

Het Centre Islamique, Culturel et Social aan de Rue des Fabriques 28 in Verviers — ook bekend als Mosquée Kobaa of Mosquée Kouba — is geen begraafplaats maar de grootste moskee van Wallonië. Het maakt deel uit van het CECIV (Complexe Éducatif et Culturel Islamique de Verviers), opgericht in 2000. De gebedszaal werd officieel door de overheid erkend als volwaardige moskee op 19 januari 2007. Meer dan duizend gelovigen, jong en oud, wonen het vrijdaggebed bij. Dit centrum dient als religieuze, educatieve en sociale schakel voor de islamitische gemeenschap van Verviers en omgeving.

Chapelle Saint-Lambert

De Chapelle Saint-Lambert aan de Rue du Collège 80 in Verviers is geen begraafplaats maar een historische kapel — het laatste overblijfsel van de aanwezigheid van religieuze orden in de stad. De kapel was oorspronkelijk verbonden aan het klooster van de Sepulchrinen, een vrouwelijke orde toegewijd aan het Heilig Graf. In 1634 verlieten vijf nonnen hun klooster in Malmedy om zich in Verviers te vestigen, op het terrein dat bekend stond als het 'Wirchet des Béguennes'. De huidige kapel — gewijd aan de heiligen Jacobus en Augustinus — werd gebouwd tussen 1734 en 1737 en gewijd in 1741. In 1803 werd ze een bijkerk van Sint-Remacle; van 1860 tot 1919 diende ze de Duitse kolonie in Verviers. Het klooster zelf werd afgebroken in 1879. De kapel bevat prachtig historisch houtwerk en een Mariabeeld met het jaar 1884.

Cimetière

De Cimetière de Verviers aan de Rue de la Cité is een van de mooiste en meest historisch rijke begraafplaatsen van Wallonië. Aangelegd op zijn huidige locatie in 1831, ligt hij op een steil hellend terrein met een bijzondere aanleg: terrasvormige paden, muurtjes en talrijke trappen geven dit funeraire park een unieke, bijna theatrale sfeer. De begraafplaats weerspiegelt de glorietijd van Verviers als 'cité lainière' — de wolstad die in de 19e eeuw het grootste textielnijverheidscentrum van het Europese continent was. De Vesdre-rivier, wiens zuur water ideaal was voor het wassen en ontvetten van wol, én wiens kracht de machines aandreef, maakte Verviers groot. Hier waren het ook John Cockerill die de eerste spinmachines van het continent installeerde. De graven van de grote industriële dynastieën — Biolley, Simonis, Henrion, Melen — bewaken dit erfgoed. Naast fabrikanten rusten hier ook kunstenaars: de vermaarde violist Henry Vieuxtemps (1820-1881) en schrijver Corneil Gomzé. De grafkunst is uitzonderlijk: franc-maçon symbolen, gotische grafkapelletjes, pleureuses en medaillons door beeldhouwers Clément Vivroux en Sylvain Norga. Er zijn geleide wandelingen van bijna 3 kilometer langs meer dan 40 indrukwekkende monumenten.

Cimetière d'Ensival I

De Cimetière d'Ensival I ligt aan de Rue de la Paix in het historische Ensival, een voormalige zelfstandige gemeente die in 1656 stadsrechten verkreeg en in 1977 met Verviers fuseerde. Ensival heeft een rijke textielgeschiedenis als onderdeel van de Vesdre-vallei, wier rivier het dorp van de aangrenzende gemeenten Lambermont en Wegnez scheidt. De parochie van Ensival werd op 4 maart 1627 van Verviers afgescheiden; de kerk dateert van 1634, met een toren uit 1712-1719. In 1656 telde Ensival al 91 families. Het wijkveiligheidsplan van Ensival werd herschreven na de catastrofale watersnood van 15 juli 2021, waarbij de Vesdre buiten haar oevers trad en het centrum van het voormalige dorp overstroomde. 4.700 huishoudens in de gemeente Verviers werden door de overstromingen getroffen. In Ensival werden gebouwen verwoest en was er massale solidariteit — herdacht in 2022 met een installatie van papieren handen. De oude begraafplaats kampte bovendien al eerder met problemen: in 2015 meldde de RTBF een 'désastreuze toestand' met open graven, gebroken grafplaten en omgevallen stèles.

Cimetière d'Ensival II

De Cimetière d'Ensival II is de tweede begraafplaats van het voormalige dorp Ensival, gelegen aan het Champ des Oiseaux (Vogelveld) in Verviers. Terwijl de Cimetière d'Ensival I aan de lager gelegen Rue de la Paix kampt met problemen van verval en de dreiging van overstromingen — Ensival werd zwaar getroffen door de rampzalige watersnood van 15 juli 2021 waarbij de Vesdre buiten haar oevers trad — biedt deze tweede begraafplaats een alternatieve locatie op grotere hoogte. Ensival, in 1656 verheven tot gemeente met eigen burgemeester en gemeenteraad en in 1977 gefuseerd met Verviers, bezat een rijke textielgeschiedenis in de Vesdre-vallei. Na de overstromingen van 2021, waarbij in de regio Verviers zes mensen om het leven kwamen en 4.700 huishoudens werden getroffen, werd de veerkracht van Ensival herdacht via een solidariteitsinitiatief met papieren handen, onthuld in 2022. De begraafplaats valt onder het beheer van de stad Verviers.

Cimetière d'Heusy

Het Cimetière d'Heusy is de gemeentelijke begraafplaats van de deelgemeente Heusy, gelegen aan de Avenue de Ningloheid (postcode 4802) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats is 24 uur per dag vrij toegankelijk en beschikt over een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaats. Contacteer de stadsdienst Inhumations via +32 87 32 52 40 of via verviers.be voor concessies en begrafenissen. Heusy is een van de vroegere zelfstandige gemeenten die op 1 januari 1977 werden samengevoegd tot het huidige Verviers. Tot de fusie was Heusy een onafhankelijke gemeente; het werd op 31 december 1837 afgesplitst van Stembert. De wijk ligt op circa 230 meter hoogte boven de Vesdrevallei en heeft een groen, residentieel karakter. Heusy staat bekend als de villa-wijk van Verviers: welgestelde fabriekseigenaars en textielbaron uit de glorietijd van de wol bouwden er hun herenhuizen langs brede lanen en parken. Verviers groeide in de 19e eeuw uit tot de wolhoofdstad van de wereld. Dankzij het uitzonderlijk zachte, kalkarm water van de Vesdre – ideaal voor het wassen van wol – vestigden zich langs de rivier tientallen textielfabrieken. Aan het begin van de 20e eeuw telde Verviers 107 textielbedrijven en werkten er meer dan 15.000 mensen in de wolindustrie. Na de Eerste Wereldoorlog deelde Verviers met Bradford (Engeland) de titel van "wolhoofdstad van de wereld". De achteruitgang volgde in de jaren 1950-1960 met het verdwijnen van de textielnijverheid. Heusy werd bij de fusie onderdeel van de nieuwe grootgemeente Verviers, samen met Stembert, Hodimont, Lambermont, Petit-Rechain en Ensival. De begraafplaats van Heusy, verscholen in het groene heuvellandschap van deze voormalige gemeente, weerspiegelt de rust en discretie die de wijk altijd heeft gekenmerkt. De overstromingen van 14-15 juli 2021 troffen Verviers zwaar: de Vesdre trad buiten haar oevers en veroorzaakte 41 doden in de streek, vernielde duizenden woningen en noopte 9.000 mensen hun huis te verlaten. Heusy, gelegen op de hoogten boven de vallei, ontsnapte grotendeels aan de ergste schade, maar de gevolgen voor de bredere gemeente Verviers waren dramatisch. Voor genealogisch onderzoek zijn grafgegevens van Heusy beschikbaar via Geneanet en Find a Grave.

Cimetière d'Heusy - Eglise

Het Cimetière d'Heusy - Eglise is de kerkelijke begraafplaats van de deelgemeente Heusy, gelegen op de Place Hubert Delrez (postcode 4802) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). Het kerkhof sluit aan bij de parochiekerk van Heusy en is 24 uur per dag vrij toegankelijk. Contacteer de stadsdienst Inhumations van Verviers via +32 87 32 52 40 voor informatie over concessies. In België werden eeuwenlang overledenen begraven rondom de parochiekerk: het kerkhof was het spirituele en sociale hart van de gemeenschap. De begraafplaats bij de kerk van Heusy weerspiegelt deze traditie. Na de kerkfusies van de 19e en 20e eeuw werden nieuwe begraafplaatsen aangelegd buiten de dorpskernen – zoals het Cimetière d'Heusy aan de Avenue de Ningloheid – maar de oude kerkbegraafplaatsen bleven in gebruik voor familiegraven en historische concessies. Heusy was tot 1977 een zelfstandige gemeente, afgesplitst van Stembert in 1837. De wijk ligt op de groene hoogten boven Verviers en kenmerkt zich door villa's en herenhuizen van textielfamilies uit de glorietijd van de wolindustrie. Verviers was ooit de wolhoofdstad van de wereld: het zachte water van de Vesdre, ideaal voor het wassen van wol, trok vanaf de 17e eeuw textielfabrikanten aan. De rijkdom van de wollenschapen liet zijn sporen na in de architectuur en funeraire kunst van wijken als Heusy. Het Cimetière d'Heusy - Eglise bewaart graven van families die generaties lang deel uitmaakten van het sociale weefsel van dit groene heuveldorp. De begraafplaats beschikt over een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaats. Bij de gemeentefusie van 1 januari 1977 werd Heusy samen met Stembert, Hodimont, Lambermont, Petit-Rechain en Ensival opgenomen in de fusiegemeente Verviers. Verviers telt vandaag tien begraafplaatsen verspreid over de deelgemeenten.

Cimetière d'Hodimont

Het Cimetière d'Hodimont is de historische begraafplaats van de voormalige gemeente Hodimont, gelegen aan de Montagne de l'Invasion 99 (postcode 4800) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats heeft een Google-beoordeling van 4/5 (1 recensie) en is 24 uur per dag vrij toegankelijk. Contacteer de stadsdienst Inhumations van Verviers via +32 87 32 52 40 voor informatie. Hodimont is een van de meest karaktervolle wijken van Verviers. Het was een zelfstandige gemeente van 1789 – het jaar van de Franse Revolutie – tot 1930, toen het definitief bij Verviers werd ingelijfd, lang voor de grote gemeentefusie van 1977. Hodimont dankt zijn bijzondere status aan zijn ligging net buiten de historische grenzen van Verviers: omdat het behoorde tot het hertogdom Limburg en niet tot het vorstenbisdom Luik, genoot het gunstiger belastingcondities. Dit lokte in de 18e eeuw ondernemers aan die er textielbedrijven vestigden. De Rue de Hodimont is een van de oudste straten van de regio: ze werd al in 1658 geplaveid en leidde van het centrum van Verviers naar het toenmalige "Faubourg d'Espagne" (de Spaanse voorstad, de naam die tot 1709 werd gebruikt voor het gebied). Langs deze weg ontwikkelde Hodimont zich als een levendig volkse wijk met arbeiders- en middenstands­gezinnen, naast de kleurrijke textielnijverheid. Het Cimetière d'Hodimont, verscholen achter hoge muren op de heuvels van de wijk, gold ooit als een van de mooiste begraafplaatsen van de omgeving. Het panoramische uitzicht op Verviers en de omliggende heuvels, de rijkversierde grafmonumenten van bourgeoisefamilies en voormalige burgemeesters maakten het een geliefde rustplaats voor de Vervierse elite. Omdat de begraafplaats al geruime tijd "vol" is, vinden er geen nieuwe begravingen meer plaats. Het is een stille, vergeten plek die een bijzonder historisch en funerair erfgoed bewaart. De overstromingen van 14 juli 2021 troffen de benedenstad van Verviers zwaar. De wijk Hodimont, deels in de lager gelegen zones, had te lijden onder de gevolgen van de overstromingsramp waarbij de Vesdre haar oevers verliet. De heropbouw van de Vervierse wijken is nog steeds aan de gang.

Cimetière de Lambermont

Het Cimetière de Lambermont is de gemeentelijke begraafplaats van de deelgemeente Lambermont, gelegen aan de Rue du Calvaire (postcode 4800) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats heeft een Google-beoordeling van 3/5 (2 recensies) en is 24 uur per dag vrij toegankelijk. De website van de gemeente Verviers met informatie over begrafenissen en concessies is bereikbaar via verviers.be. Contacteer de stadsdienst Inhumations via +32 87 32 52 40. Lambermont was een zelfstandige gemeente tot de fusie van 1 januari 1977, waarna het deel werd van de nieuwe grootgemeente Verviers. De deelgemeente ligt op een van de heuvelflanken van Verviers, begrensd door Wegnez (ten westen) en Ensival (ten zuiden). Lambermont was begunstigd door zijn ligging: ver van het industriële lawaai en de luchtvervuiling van de Vesdrevallei, wat de wijk aantrekkelijk maakte voor welgestelde families die er prachtige villa's en herenhuizen bouwden. De Rue du Calvaire – "Calvarieberg" – draagt een symbolische naam: calvariepaden leidden in de katholieke traditie naar een kruis op een heuvelrug buiten het dorp, een route die ook de verbinding legde tussen het dorp en zijn begraafplaats. De begraafplaats van Lambermont volgt deze traditie van een rustplaats die buiten maar nabij het dorp ligt, omgeven door het Waalse heuvellandschap. In 2024 voerde de stad Verviers renovatiewerken uit aan het oorlogsmonument en de toegangspoort van het Cimetière de Lambermont. Tevens werd de begraafplaats in januari 2026 tijdelijk gesloten (19-23 januari) voor exhumatiewerk, wat wijst op actief beheer van de concessies. Lambermont maakt deel uit van het netwerk van tien begraafplaatsen dat de stad Verviers beheert. Voor genealogisch onderzoek zijn grafgegevens van Lambermont beschikbaar via Geneanet (collectie Cimetière de Lambermont). De gemeentelijke archieven van Verviers en het Rijksarchief Luik bewaren overlijdensakten en bevolkingsregisters van de vroegere gemeente Lambermont.

Cimetière de Petit-Rechain

Het Cimetière de Petit-Rechain is de gemeentelijke begraafplaats van de deelgemeente Petit-Rechain, gelegen aan de Rue du Tillet (postcode 4800) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats heeft een Google-beoordeling van 5/5 (1 recensie) en is 24 uur per dag vrij toegankelijk. Meer informatie over concessies en begrafenissen is te vinden via verviers.be. Contacteer de stadsdienst Inhumations via +32 87 32 52 40. Petit-Rechain heeft een rijke geschiedenis als dorp: de eerste vermeldingen dateren uit de 9e eeuw, en het had al een eigen gemeentestatus vanaf de 17e eeuw. Petit-Rechain bleef een volwaardige gemeente tot de fusie van 1 januari 1977, waarna het werd opgenomen in het huidige Verviers. De deelgemeente had altijd een overwegend agrarisch karakter, ook in de perioden van industriële expansie in de 19e eeuw. Terwijl Verviers, Dison en Ensival werden gedomineerd door de textielnijverheid, bleef Petit-Rechain meer gericht op landbouw, al kende ook deze wijk enige industriële activiteit. De funeraire geschiedenis van Petit-Rechain kent meerdere lagen. Het originele kerkhof naast de parochiekerk werd gesloten in 1824. Daarna werd een nieuw grasveld aangelegd, aangeboden door Pierre-Denis de Neuville, achter het Moinerie-gebouw aan het Fond de Vaux. Uiteindelijk werd de definitieve gemeentelijke begraafplaats aangelegd aan de Rue du Tillet, de huidige locatie. Dit is een typisch Belgisch patroon waarbij begraafplaatsen door de eeuwen heen werden verlegd naarmate dorpen groeiden. De Rue du Tillet en de omgeving van Petit-Rechain ademen de rust van het Waalse platteland: glooiende weilanden, boerderijen en de stille aanwezigheid van de begraafplaats als scharnierpunt tussen het leven en de herinnering. Na de gemeentefusie beheert de stad Verviers de begraafplaats als onderdeel van haar netwerk van tien begraafplaatsen. Voor genealogisch onderzoek zijn overlijdensakten en grafgegevens van Petit-Rechain beschikbaar bij de gemeentelijke archieven van Verviers en via Geneanet.

Cimetière de Stembert

Het Cimetière de Stembert is de gemeentelijke begraafplaats van de deelgemeente Stembert, gelegen aan de Rue du Cimetière (postcode 4801) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats heeft een Google-beoordeling van 4/5 (1 recensie) en is 24 uur per dag vrij toegankelijk. De stadsdienst Inhumations van Verviers is bereikbaar via +32 87 32 52 40 of via verviers.be. Stembert was een zelfstandige gemeente voordat de gemeentefusie van 1 januari 1977 van kracht werd. Het dorp heeft een rijke funeraire geschiedenis: de eerste begravingen in het oude kerkhof van Stembert vonden plaats in 1591. Naast de "nieuwe" begraafplaats aan de Rue du Cimetière bestaat er in Stembert ook een oud kerkhof (Stembert - Eglise) dat al geruime tijd geen nieuwe begravingen meer opneemt. In 2011 werden plannen bekendgemaakt om het oude kerkhof van Stembert in te richten als proefproject ("cimetière-pilote") voor het herorganiseren van begraafplaatsruimte in Verviers. Het idee bestond erin verwaarloosde graven te verwijderen en historisch waardevolle grafmonumenten te identificeren en te bewaren. Dit toont de aandacht van Verviers voor haar funerair erfgoed. De Rue du Cimetière – Kerkhofstraat – was lange tijd slechts een voetpad en werd later uitgebouwd tot een volwaardige straat. Dit illustreert hoe begraafplaatsen in Belgische dorpen historisch altijd buiten maar nabij de bewoonde kern lagen, verbonden via voetwegen of calvariepaden. Verviers, de fusiegemeente waartoe Stembert behoort, werd in juli 2021 zwaar getroffen door de overstromingen in de Vesdrevallei. Stembert, gelegen aan de oostelijke rand van het stedelijk gebied, bleef grotendeels buiten de ergste overstromingszones. De stad Verviers beheert nu een netwerk van tien begraafplaatsen verspreid over de voormalige deelgemeenten.

Cimetière de Stembert - Eglise

Het Cimetière de Stembert - Eglise is het historische kerkkerkhof van Stembert, gelegen aan de Rue des Champs (postcode 4801) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats is 24 uur per dag vrij toegankelijk en beschikt over een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaats. Contacteer de stadsdienst Inhumations van Verviers via +32 87 32 52 40. Het Cimetière de Stembert - Eglise is een van de oudste funeraire locaties in de streek van Verviers: de eerste begravingen hier vonden plaats in 1591. Eeuwenlang begroef de parochiegemeenschap van Stembert haar doden op dit kerkhof naast de kerk. Later, toen de kerk werd uitgebreid en gerestaureerd, moest een deel van het kerkhof wijken voor de bouwwerken; het resterende gedeelte bleef in gebruik voor de begravingen van bestaande concessies. In de loop van de 19e en 20e eeuw, naarmate het bevolkingsaantal van Stembert groeide, werd een nieuwe begraafplaats aangelegd aan de Rue du Cimetière – thans de actieve gemeentelijke begraafplaats. Het Cimetière de Stembert - Eglise werd een rustplaats voor historische graven, verlaten concessies en de familietombes van de oorspronkelijke dorpsfamilies. Er vinden al lang geen nieuwe begravingen meer plaats. In 2011 overwoog de stad Verviers om het oude kerkhof van Stembert te gebruiken als proefproject voor het herinrichten van begraafplaatsen: verwaarloosde graven verwijderen, historisch waardevolle monumenten bewaren en het terrein openstellen als groene, beheersbare herdenkingsplek. Dit plan illustreert de uitdagingen die veel Belgische steden kennen met verouderde, volle begraafplaatsen. Stembert werd op 1 januari 1977 samengevoegd met Verviers, Heusy, Hodimont, Lambermont, Petit-Rechain en Ensival. De gemeente Verviers beheert vandaag het erfgoed van alle deelgemeentelijke begraafplaatsen als onderdeel van haar netwerk van tien funeraire sites.

Cimetière multi-confessionnel

Het Cimetière multi-confessionnel is de bijzondere multi-confessionele begraafplaats van Verviers, gelegen in de wijk Stembert (postcode 4800), provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats is 24 uur per dag vrij toegankelijk en beschikt over een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaats. Contacteer de stadsdienst Inhumations van Verviers via +32 87 33 53 44. Dit is een van de meest bijzondere begraafplaatsen van België. Het Cimetière multi-confessionnel van Verviers herbergt op één terrein aparte begrafenisgedeelten voor drie geloofsgemeenschappen: een joods perceel, een islamitisch perceel en een orthodox-christelijk perceel. Dit maakt het uniek in de Belgische context: terwijl veel gemeenten een of twee confessionele percelen kennen (doorgaans islamitisch), heeft Verviers gekozen voor een echte multi-religieuze funeraire ruimte die het religieuze pluralisme van de stad weerspiegelt. Verviers is een stad met een lange immigratiegeschiedenis, sterk verbonden met de textielnijverheid. Vanaf het midden van de 20e eeuw vestigden zich Marokkaanse, Turkse en andere gemeenschappen in de stad, aangetrokken door de arbeidsmarkt. Later volgden ook Oost-Europese gemeenschappen. De islamitische gemeenschap van Verviers is vandaag een van de grootste van Wallonië: de Assahaba-moskee (verbonden aan het CECIV op de Rue de Hodimont 244) trekt wekelijks meer dan duizend gelovigen. De joodse gemeenschap heeft in Verviers een lange aanwezigheid, en de orthodoxe christelijke gemeenschap – samengesteld uit inwijkelingen uit Oost-Europa – vond in dit multi-confessionele kerkhof een eigen begrafenisruimte. De percelen zijn ingericht volgens de religieuze voorschriften van elke gemeenschap: het islamitische perceel met graven georiënteerd richting Mekka, het joodse perceel met graven gericht op Jeruzalem en grond die als rein wordt beschouwd, en het orthodoxe perceel met zijn eigen rituele tradities. De begravingen worden voor vijftig jaar verleend en kunnen worden verlengd. Het bestaan van dit multi-confessionele kerkhof in Verviers is een stille maar krachtige getuigenis van het samenleven van religies in een voormalige industriestad die haar identiteit opnieuw uitvond na het verdwijnen van de textielnijverheid.

Complexe Educatif et Culturel Islamique

Het Complexe Educatif et Culturel Islamique de Verviers (CECIV) is geen begraafplaats, maar een islamitisch educatief en cultureel centrum gelegen aan de Rue de Hodimont 244 (postcode 4800) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). Het centrum heeft een uitstekende Google-beoordeling van 4,8/5 op basis van 125 beoordelingen en is bereikbaar via +32 87 44 89 49 en ceciv.be. Het CECIV werd opgericht in 2000 en huisvest de Assahaba-moskee, de grootste moskee van Wallonië. De gebedsruimte werd op 19 januari 2007 officieel door de Belgische overheid erkend als volwaardige moskee. Op vrijdagen brengen meer dan duizend gelovigen – jong en oud – hun gebed, wat het centrum een van de meest bezochte islamitische plaatsen van de provincie Luik maakt. Het CECIV is meer dan een gebedsplaats. Het centrum bundelt een uitgebreid aanbod aan activiteiten: naast de Assahaba-moskee zijn er de vzw Essalem (sport- en culturele activiteiten), een school voor Arabische les, een huiswerkbegeleiding, het "Alterschool"-project (educatieve ondersteuning voor jongeren buiten schoolverband), opleidingen, conferenties, animaties en een boekhandel. Het CECIV is actief in de wijk Hodimont, een van de meest diverse wijken van Verviers. De islamitische gemeenschap in Verviers is sterk geworteld in de naoorlogse arbeidsmigratiegolf: Marokkaanse en Turkse arbeiders vestigden zich in de regio om te werken in de textielnijverheid. Na het verdwijnen van die industrie bleef de gemeenschap en bouwde haar sociale en religieuze infrastructuur uit. Het CECIV staat symbool voor de volwassen geworden islamitische gemeenschap die haar plek in het Vervierse stadsleven heeft ingenomen. De islamitische begraafplaats voor Verviers moslims is het nabijgelegen Cimetière multi-confessionnel van Verviers, dat een islamitisch perceel heeft.

Eglise Evangélique Verviers-Harmonie

De Eglise Évangélique Verviers-Harmonie is geen begraafplaats, maar een protestantse evangelische kerk gelegen aan de Rue Lucien Defays 12 (postcode 4800) in Verviers, provincie Luik (Wallonië). De kerk heeft een Google-beoordeling van 4,6/5 op basis van 11 beoordelingen en is bereikbaar via +32 87 31 47 36 en eglise-verviers-harmonie.com. De Eglise Évangélique Verviers-Harmonie is een christelijke, protestantse, evangelische en pinksterkerk die in het hart van Verviers gelegen is. De kerk werd in 1948 opgericht door de Engelse predikant Thomas Evans (1914-1999) en zijn vrouw Eva. Thomas Evans leidde de kerk van zijn stichting tot in de jaren 1970. Daarna namen Howard Evans en zijn vrouw Micheline de leiding over. De kerk is een multiculturele gemeenschap die haar wortels heeft in de pinksterbeweging. De kerk is officieel erkend door de Belgische staat als protestants-evangelische kerk, gelieerd aan de Administratieve Raad voor Protestantse en Evangelische Eredienst (CACPE) en verbonden aan de Franstalige Assemblées de Dieu in België (ADFB). Dit onderscheidt haar van de oudere Eglise Protestante de Verviers-Hodimont, die historische wortels heeft in de Reformatie van de 16e eeuw en waarvan de gemeenschap al bestond in 1634. Verviers heeft een rijke protestantse geschiedenis, nauw verbonden met de textielnijverheid: de Vlaamse en Waalse wolhandelaars onderhielden intensieve contacten met de protestantse wereld van Engeland en Nederland, wat al vroeg protestantse invloeden in de regio bracht. De evangelische beweging van de 20e eeuw bouwde voort op dit fundament. De kerk heeft geen begraafplaats. Christenen die in Verviers begraven worden, vinden hun rustplaats op een van de tien gemeentelijke begraafplaatsen van Verviers, te regelen via de stadsdienst Inhumations (+32 87 32 52 40, verviers.be).

Eglise protestante de Verviers-Hodimont (EPUB)

Église Saint-Remacle

Historical Museum d’Ensival

Monument aux Morts 1914-18

Mosquée Orhan Gazi Camii

Notre-Dame de l'Assomption

Notre-Dame des Récollets

Protestant church

Tombe du violoniste Henry Vieuxtemps

Willems / Désiré