Begraafplaatsen in Philippeville

Ancien cimetière de Villers-en-Fagne

De Ancien Cimetière de Villers-en-Fagne (Rue de l'Eglise, 5600 Philippeville) is de historische begraafplaats van het dorp Villers-en-Fagne, een van de vroegere zelfstandige gemeenten die in 1977 fuseerden tot de stad Philippeville. Het dorp was lang een Luiks territorium dat afhankelijk was van Florennes; in de 16e eeuw behoorde het toe aan Roly, en in 1761 ging het over naar de familie De Lierneux. De parochie was een annex van Sautour tot 1643, waarna de Abdij van Floreffe de benoeming van pastoors op zich nam. De website van de stad Philippeville (www.philippeville.be) biedt meer informatie over het lokale erfgoed. De begraafplaats is 24/7 vrij toegankelijk.

Cemetery

De Cemetery van Philippeville (Rue du Bailli 2, 5600 Philippeville) is de gemeentelijke begraafplaats van de historische vestingstad Philippeville in de provincie Namen. Philippeville heeft een bijzondere ontstaansgeschiedenis: in 1555 liet Karel V op de plek van het middeleeuwse dorp Écherennes een volledig nieuwe vestingstad bouwen, vernoemd naar zijn zoon Filips II (Filips van Spanje). De stad had een vijfhoekig plan, omringd door bastions en aarden wallen. Na de Vrede van de Pyreneeën (1659) werd Philippeville Frans bezit en verstevigde de beroemde militaire ingenieur Vauban de versterkingen verder. De stad keerde in 1815 terug naar de Zuidelijke Nederlanden en in 1830 naar onafhankelijk België. De onderaardse gangen (souterrains) onder de stad zijn nog steeds te bezoeken en vormen een unieke toeristische trekpleister.

Chapelle des Remparts

De Chapelle Notre-Dame des Remparts aan de Rue des Religieuses 19 in Philippeville is een voormalig 17e-eeuws kruitmagazijn dat later omgebouwd werd tot kapel. De kapel heeft muren van maar liefst 2,70 m dik, een overblijfsel van zijn militaire verleden als onderdeel van de vestingwerken van Philippeville. De stad Philippeville werd in 1555 gesticht door Karel V als vestingstad, vernoemd naar zijn opvolger Filips II van Spanje. De versterkingen werden later uitgebreid onder Vauban tijdens de Franse bezetting. De Chapelle des Remparts maakt deel uit van het beschermd erfgoed van Philippeville en is opgenomen in de Lijst van beschermd erfgoed in Philippeville. Google Maps-beoordeling: 4,2/5 (6 reviews).

Cimetière - Fagnolle

Het Cimetière de Fagnolle (Rue de l'Hospiteaux, 5600 Philippeville) is de dorpsbegraafplaats van Fagnolle, een historisch dorp met middeleeuwse wortels in de deelgemeente van Philippeville. De kerk van Saint-Martin (16e eeuw, met aanpassingen in de 18e eeuw) staat centraal in het dorp, omringd door de begraafplaats. De ingangspilaars van het kerkhof zijn opmerkelijk: ze zijn gedateerd "Anno 1762" op de bollen die ze bekronen. Fagnolle heeft een rijke geschiedenis als zelfstandige heerlijkheid: het Château de Fagnolle (12e eeuw), gebouwd door de graven van Henegouwen, werd op 20 augustus 1554 vernietigd door Willem de Zwijger om Franse inname te voorkomen. In 1770 werd Fagnolle door de Prins de Ligne verheven tot prinsdom en werd er zelfs munt geslagen. Op 25 augustus 1914 sneuvelden er Franse soldaten bij de verdediging van het dorp. In 1977 fuseerde Fagnolle met Philippeville. Google-beoordeling: 3/5 (2 reviews).

Cimetière de Franchimont

De Cimetière de Franchimont (Chemin de Soulwez, 5600 Philippeville) is het dorpskerkhof van Franchimont, een van de oudste en meest historische dorpen in de deelgemeente van Philippeville. De Merovingische begraafplaats onder het Tombois-plein toont aan dat Franchimont al tussen 650 en 700 n.Chr. gekerstend was. Een uniek kenmerk van het dorp is de marmerwinning: er werd rood marmer met witte en blauwe adertjes gevonden, verwerkt in een door water aangedreven marmermolen. Tijdens de oorlog van 1914 verbrandden Duitse troepen 52 van de 83 huizen en doodden 4 inwoners. De Fontaine Saint-Hadelin bevindt zich aan de voet van de kerk, nabij de begraafplaats. Franchimont was een zelfstandige gemeente tot de fusie van 1977 met Philippeville. Google-beoordeling: 4/5 (1 review). De begraafplaats is 24/7 vrij toegankelijk.

Cimetière de Jamagne

De Cimetière de Jamagne (5600 Philippeville) is het dorpskerkhof van Jamagne, een dorp met een rijke feodale en politieke geschiedenis als deelgemeente van Philippeville. Jamagne was een oud feodale grond, betwist tussen het Prinsbisdom Luik en het graafschap Namen. Vanaf 1617 maakte het deel uit van Philippeville als Spaans staatsdomein; na de Vrede van de Pyreneeën (1659) werd het Frans bezit. De historische dorpskerk van Jamagne stond op een heuvel, op de plek van het oude kerkhof dat omringd was door kalkstenen muren. Wegens bouwvalligheid werd de oude kerk in de jaren 1980 afgebroken; een nieuwe kerk werd gewijd op 11 november 2011. De begraafplaats is 24/7 vrij toegankelijk en beschikt over een rolstoeltoegankelijke parking.

Cimetière de Merlemont

Cimetière de Neuville

Cimetière de Omezée

Cimetière de Philippeville

Cimetière de Roly

Cimetière de Romedenne

Cimetière de Romedenne

Cimetière de Sart-en-Fagne

Cimetière de Sautour

Cimetière de Surice

De Cimetière de Surice (Chemin de Blanchamps, 5600 Philippeville) is de gemeentelijke begraafplaats van het dorp Surice, een van de deelgemeenten van de stad Philippeville in de provincie Namen, Wallonië. De begraafplaats is 24 uur per dag en 7 dagen per week vrij toegankelijk, met een rolstoeltoegankelijke parkeerplaats in de buurt. **Een dorp met een tragische WO1-geschiedenis** Surice is onlosmakelijk verbonden met een van de gruwelijkste oorlogsmisdaden van de Eerste Wereldoorlog op Belgisch grondgebied. Op 25 augustus 1914, tijdens de vroege fase van de Duitse invasie van België, trokken de 104e, 106e en 107e regimenten van het keizerlijke Duitse leger door het dorp. Nadat een uitwisseling van geweervuur een Duitse officier het leven had gekost, ontketenden de troepen een massaal represaillegeweld tegen de burgerbevolking. Op die bloedige dag werden 69 mannen, vrouwen en kinderen vermoord. Aan de Fosses werden 37 mannen terechtgesteld, terwijl 32 anderen in hun eigen woningen werden gedood. Tegelijk werden 132 van de 138 huizen van het dorp platgebrand — slechts 8 huizen bleven overeind. De bevolking van Surice telde in 1830 nog 717 inwoners. De massamoord en de systematische verwoesting reduceerden het dorp tot een spookdorp. **Officiële erkenning als martyrdorp** Vanwege de omvang van het bloedbad erkende de Belgische staat Surice officieel als "village-martyr" (martyrdorp) van de Eerste Wereldoorlog. Deze erkenning geldt voor Belgische dorpen die bijzonder zwaar werden getroffen door Duitse repressies in 1914. Surice staat daarmee in een rij met andere verwoeste dorpen in de provincie Namen en Luik. **Herdenkingsmonumenten** Drie monumenten bewaken in Surice de herinnering aan de slachtoffers van augustus 1914: - Een *monument aux morts* op het dorpsplein, waarop alle 69 slachtoffers bij naam staan vermeld - Een kolom naast de kerk, gemarkeerd met 69 kleine kruisjes - Een omheind terrein op de plek van de massale executie in een weide aan de ingang van het dorp, met een ijzeren kruis als stille getuige **De begraafplaats en het dorp vandaag** De gemeentelijke begraafplaats van Surice, gelegen aan de Chemin de Blanchamps, is de rustplaats voor de bewoners van het dorp en hun nakomelingen. Na de verwoesting van 1914 werd Surice moeizaam heropgebouwd. Het dorp, van oudsher actief in de marmerwinning en met een rijke middeleeuwse geschiedenis — er zijn Romeinse en Merovingische sporen aangetroffen — bleef een kleine landelijke gemeenschap. In 1977 fuseerde Surice, samen met andere vroegere gemeenten, tot de huidige gemeente Philippeville. De website van de stad Philippeville (www.philippeville.be) biedt meer informatie over het lokale erfgoed en de herdenkingsactiviteiten. De begraafplaats is vrij toegankelijk en de omgeving van het dorp nodigt uit tot een stille herdenking van de slachtoffers van 1914.

Cimetière de Villers-en-Fagne

De Cimetière de Villers-en-Fagne (Rue du Grand Ry 14, 5600 Philippeville) is de gemeentelijke begraafplaats van het dorp Villers-en-Fagne, een deelgemeente van de stad Philippeville in de provincie Namen, Wallonië. De begraafplaats is 24 uur per dag en 7 dagen per week vrij toegankelijk, met rolstoeltoegankelijk parkeren. **Geschiedenis van Villers-en-Fagne** Het dorp Villers-en-Fagne, lang bekend onder de naam "Villenfagne", heeft een rijke en complexe historische achtergrond. Het was een Luiks territorium dat afhankelijk was van Florennes. In de 16e eeuw behoorde het toe aan de heerlijkheid Roly, en in 1761 ging het over naar Gabriel de Lierneux, baron van Presles. Religieus gezien was de parochie een annex van Sautour tot 1643, waarna de Abdij van Floreffe de benoeming van de pastoors op zich nam. **De parochiekerk Sint-Michiel** Het dorpsgezicht van Villers-en-Fagne wordt gedomineerd door de parochiekerk Sint-Michiel, die de heuvel bekroont en omgeven is door kerkhofmuren. Dit neoclassicistische gebouw in kalksteen draagt boven de ingang het jaartal 1844 en vormt het religieuze en ruimtelijke middelpunt van het dorp. De kerk en de omliggende kerkhofmuren bepalen het karakter van de begraafplaats. **Twee begraafplaatsen** Villers-en-Fagne telt twee begraafplaatsen die in genealogische en erfgoeddatabanken afzonderlijk worden geregistreerd: het huidige Cimetière de Villers-en-Fagne aan de Rue du Grand Ry, en het oudere Ancien Cimetière de Villers-en-Fagne aan de Rue de l'Eglise. Het onderscheid weerspiegelt de historische evolutie van begravingsplaatsen in kleinere dorpsgemeenschappen, waarbij het nieuwere kerkhof de actieve begraafplaats is geworden terwijl het oudere als historisch erfgoed bewaard bleef. **Fusie en heden** In 1977 fuseerde Villers-en-Fagne, samen met andere vroegere zelfstandige gemeenten, tot de huidige stad Philippeville. Het dorp behield zijn eigen identiteit als sectie van de gemeente. De begraafplaats valt onder het beheer van de stad Philippeville, waarvan de website (www.philippeville.be) meer informatie biedt over het lokale erfgoed en de gemeentelijke diensten.

Cimetière de Villers-le-Gambon

De Cimetière de Villers-le-Gambon (Rue du Champ Bouval, 5600 Philippeville) is de gemeentelijke begraafplaats van het dorp Villers-le-Gambon, een deelgemeente van de stad Philippeville in de provincie Namen, Wallonië. De begraafplaats is 24 uur per dag en 7 dagen per week vrij toegankelijk, met rolstoeltoegankelijk parkeren. **Historisch erfgoed van het dorp** Villers-le-Gambon behoort tot de dorpen in de Waalse Ardennen met de rijkste historische gelaagdheid. Archeologische opgravingen hebben graven uit de Frankische periode aan het licht gebracht, wat wijst op bewoning van het gebied minstens vanaf de vroege middeleeuwen. Bij de stichting van de Abdij van Florennes werd Villers-le-Gambon aan die abdij geschonken, waardoor het eeuwenlang in de orbitale sfeer van dit invloedrijke klooster verkeerde. **Historisch monument in de kerkhofmuur** In de buitenmuur van het oude kerkhof van Villers-le-Gambon is een bijzonder historisch element bewaard gebleven: een kalkstenen kruis met de inscriptie "CI GIS TIAN DE MATAIGNE ET FLORENT SON FILS PRIEZ DIEU POUR LEUR PAUVRE AME 16??" — een grafsteen uit de 17e eeuw die herinnert aan de familie De Mataigne. Dit element vormt een directe, tastbare verbinding met de begravingstradities van de vroegmoderne periode. **Bekende overledenen** De begraafplaats herbergt de overblijfselen van Louis Piret, die in zijn tijd de eigenaar was van het dorpskasteel van Villers-le-Gambon. Zijn aanwezigheid op de lokale begraafplaats illustreert de verbondenheid tussen de plaatselijke adel en de dorpsgemeenschap. **De kerk en het dorpsgezicht** De parochiekerk van Villers-le-Gambon, gebouwd in neo-gotische stijl in 1850, domineert het dorpsgezicht. Na de middeleeuwen had het dorp zwaar geleden onder de oorlogen tussen Spanje en Frankrijk, wat de bouw van de huidige kerk in de 19e eeuw grotendeels verklaard. Het dorp fuseerde in 1977 met de andere deelgemeenten tot de huidige stad Philippeville. De website van Philippeville (www.philippeville.be) biedt aanvullende informatie over het lokale erfgoed.

Cimetière de Vodecée

De Cimetière de Vodecée (Rue des Gérinaux, 5600 Philippeville) is de gemeentelijke begraafplaats van het dorp Vodecée, een deelgemeente van de stad Philippeville in de provincie Namen, Wallonië. De begraafplaats is 24 uur per dag en 7 dagen per week vrij toegankelijk, met rolstoeltoegankelijk parkeren. **Een dorp met uitzonderlijk oude wortels** Vodecée is een van de meest historisch gelaagde dorpen in de regio Philippeville. Volgens sommige bronnen zou het dorp in de Oudheid bekend hebben gestaan als "LOMACUS" en zou het gedurende de 3e eeuw zijn uitgegroeid van een *conciliabulum* (bijeenkomstplaats) tot een *vicus* (nederzetting) door toevoeging van ambachtelijke wijken en ijzerverwerkingsactiviteiten. Archeologische vondsten van zogenaamde "bas-fourneaux en crayats de Sarrasins" wijzen op vroege industriële activiteit. **9e-eeuwse vermelding en abdijbezit** De eerste schriftelijke vermelding van Vodecée dateert uit de 9e eeuw, toen het dorp onder de naam "Waldrechies" werd geregistreerd. In 1180 behoorden Vodecée — met zijn kerk, molen, landerijen en bossen — volledig toe aan de Abdij van Florennes, een van de invloedrijkste kloosters in de regio. Een gedeelte van het landgoed was echter in handen van de Abdij van Waulsort, wat op de complexe feodale eigendomsverhoudingen van die tijd wijst. **Feodale geschiedenis en latere eigenaren** Het fief van Laisme, verbonden met Vodecée, hing af van het huis Morialmé. In de 14e en 15de eeuw waren lokale adellijke families ermee verbonden. In 1758 werd het eigendom uitgewisseld tegen mijnrechten. Daarna ging het achtereenvolgens naar de markies van Beaufort-Spontin (heer van Florennes), Pierre Doby en uiteindelijk naar Lambert de Mortier, die als de laatste seigneur van Vodecée bekend staat. **Kerk, parochie en de begraafplaats** De kerk en parochie van Vodecée stonden onder toezicht van de priester van Écherenne — een naburig dorp dat later grotendeels in de stad Philippeville opging. In 1830 telde Vodecée 136 inwoners verdeeld over 44 boerenwoningen en drie hoeven, wat het karakter toont van een typisch kleine Waalse landbouwgemeenschap. De begraafplaats aan de Rue des Gérinaux is de eeuwige rustplaats van generaties dorpsbewoners. In 1977 fuseerde Vodecée met de andere deelgemeenten tot de huidige gemeente Philippeville. De website van Philippeville (www.philippeville.be) biedt aanvullende informatie.

Église Saint-Philippe (kerk)

De Église Saint-Philippe (Rue Eglise Saint-Philippe 10, 5600 Philippeville) is een rooms-katholieke parochiekerk in de stad Philippeville, geen begraafplaats. Dit object dient te worden verwijderd uit de lijst van begraafplaatsen of als niet_begraafplaats te worden gemarkeerd.

Cimetière de Philippeville

Het Cimetière de Philippeville (5600 Philippeville) is de hoofdbegraafplaats van de stad Philippeville in de provincie Namen, Wallonië. De begraafplaats is gelegen op de coördinaten 50.1990, 4.5570 en is vrij toegankelijk. **Historische oorsprong** De begraafplaats van Philippeville heeft haar oorsprong in de vroegste jaren van de stadsgeschiedenis. Philippeville werd in 1555 gesticht door koning Filips II van Spanje als een versterkte grensstad. De eerste begravingen in de stad dateren dan ook van de stichting zelf, en waren aanvankelijk verbonden aan de militaire kapel die in 1556 werd gebouwd voor het garnizoen. Deze kapel evolueerde later tot de parochiekerk (1616–1620). De eerste gedocumenteerde vermelding van het kerkhof als religieuze ruimte dateert van 25 mei 1627, toen bisschop Étienne Streceus de wijding van een altaar verrichtte en de verzoening van het parochiekerkhof voltrok. **Locatie: het verdwenen dorp Écherennes** De begraafplaats ligt op het vroegere grondgebied van het dorp Écherennes, een nederzetting die geleidelijk werd opgeslokt door de groeiende vestingstad Philippeville. De aanwezigheid van dit verdwenen dorp in de ondergrond van de begraafplaats geeft het terrein een extra historische betekenis. **Beschrijving van de begraafplaats** De begraafplaats bestaat uit twee percelen: - Het **oudste perceel**, omgeven door een kalkstenen muur met een gietijzeren toegangspoort, herbergt een 18e-eeuwse kapel en meer dan 500 grafmonumenten. Sommige graven hebben een bijzondere historische, artistieke, technische of sociale waarde. Hier liggen de leden van de oudste families van Philippeville begraven. - Het **nieuwere perceel**, kleiner van omvang en omheind met metalen afrastering, beschikt over columbarium-niches en een strooiweide. **Erfgoedclassificatie** De begraafplaats is door de Waalse overheid geclassificeerd als erfgoed van groot belang (Patrimoine, Grand). De historische waarde van de grafmonumenten, de kapel en de architectuur van de kerkhofmuren maken het tot een beschermde site. De begraafplaats wordt beheerd door de stad Philippeville (www.philippeville.be).

Sacré-Cœur (kerk/kapel)

Het Sacré-Cœur (5600 Philippeville) is een rooms-katholiek kerkgebouw of kapel in de gemeente Philippeville, geen begraafplaats. GPS: 50.136339, 4.542702. Dit object dient te worden gemarkeerd als niet_begraafplaats en uit de actieve lijst te worden verwijderd.