Cimetière de Villers deux Eglises

Over Cimetière de Villers deux Eglises

Het Cimetière de Villers deux Eglises is de gemeentelijke begraafplaats van het dorp Villers-deux-Eglises, een van de zes deelgemeenten van de fusiegemeente Cerfontaine in de provincie Namen (Wallonië). De begraafplaats is 24 uur per dag toegankelijk en voorzien van een rolstoeltoegankelijke ingang en parking. De naam Villers-deux-Eglises (in het Waals: Vile-l'-Djobin) is een van de drieëntwintig Waalse dorpen met deze naam, die verwijst naar een deel van een opgesplitst domein (villa) gekenmerkt door het bestaan van twee kerken. Van de elfde tot de zestiende eeuw bezaten twee verschillende abdijen elk een kerk in dit dorp: de abdij van Onze-Lieve-Vrouw van Floreffe en de abdij van Sint-Jan en Sint-Maurus van Florennes. Op 19 juli 1588 verkochten de Norbertijnen van Floreffe hun rechten aan de Benedictijnen van Florennes, waarna het dorp nog slechts één kerk had. Dit historische gegeven is de reden voor de dubbele naam die het dorp tot op de dag van vandaag draagt. Archeologisch is het dorp eveneens interessant: op de Mont en bij Frégiau werden Belgo-Romeinse grafvelden ontdekt die dateren uit de eerste eeuw na Christus. Dit toont aan dat de plek al tweeduizend jaar een betekenis heeft als begraafplaats en dat de band tussen de bewoners en hun land diep historisch geworteld is. Een bijzonder element op de begraafplaats van Villers-deux-Eglises is de begraafplaatskapel, een klein neoklassiek gebouwtje uit 1867 aan de Rue de Jamiolle. Deze kapel fungeert als een architecturale toegangspoort tot de rustplaats en geeft de begraafplaats een eigenheid typisch voor de negentiende-eeuwse kerkelijke bouwkunst in de streek. De plaatselijke kerk Sint-Pieter (Saint-Pierre) is de meest recent herbouwde kerk van de gehele Cerfontaine-entiteit, daterend van 1892. Villers-deux-Eglises is eveneens bekend om zijn historische mijnen voor ijzererts en een steengroeve voor rode marmer, wat wijst op de industriële activiteit die de streek ooit kende. De militaire mars van het dorp, gewijd aan Sint-Pieter, wordt jaarlijks gehouden op het Sint-Pietersfeest en maakt deel uit van het UNESCO-erkende immaterieel cultureel erfgoed van de militaire marsen van de Entre-Sambre-et-Meuse. De begraafplaats (postcode 5630, Cerfontaine) is gelegen in een rustige landelijke omgeving, omgeven door de groene heuvels van de Entre-Sambre-et-Meuse. GPS-coördinaten: 50.1907 N, 4.4794 O. De begraafplaats is het hele jaar door, dag en nacht, toegankelijk voor bezoekers die hun dierbaren willen herdenken of de rustplaats willen onderhouden. De kapel op de begraafplaats van Villers-deux-Eglises, een neoklassiek bouwwerk uit 1867, is een van de weinige openbaar toegankelijke monumenten die het erfgoed van dit kleine dorp bewaren. Ze staat aan de Rue de Jamiolle en is opgetrokken in lokale steen, wat haar een authentieke uitstraling geeft die past bij het landelijke karakter van de streek. De twee abdijen die historisch verbonden zijn met Villers-deux-Eglises, Floreffe en Florennes, zijn beide nog steeds actief en toegankelijk voor bezoekers. De abdij van Floreffe, gelegen langs de Samber, is een imposant Norbertijnenklooster dat zijn deuren opent voor toeristen en pelgrims. De abdij van Florennes, in handen van de Benedictijnen, is een andere bezienswaardigheid in de regio. Deze abdijen vormen de historische achtergrond van het dorp en geven context aan de namen en tradities die tot op vandaag bewaard zijn gebleven. De rode marmerstenen groeve van Villers-deux-Eglises was in vroegere eeuwen een economisch belangrijke bron voor de regio. Rode marmer uit deze streek is verwerkt in talrijke kerken en paleizen in de Zuidelijke Nederlanden. De mijnen voor ijzererts getuigen eveneens van de industriële activiteit die het landschap van de Entre-Sambre-et-Meuse heeft gevormd. Deze industriële erfenis is nu grotendeels verdwenen uit het zicht, maar blijft aanwezig in de namen van velden, wegen en plaatsen. De neoklassieke begraafplaatskapel uit 1867 is het enige monument op de begraafplaats van Villers-deux-Eglises dat officieel wordt beschreven in de erfgoedregisters van de gemeente Cerfontaine. Ze getuigt van de zorg die de toenmalige gemeenschap besteedde aan het inrichten van een waardige rustplaats voor haar overledenen. Het neoklassieke stijlidioom, met zijn strakke lijnen en klassieke proporties, was in de negentiende eeuw populair voor begrafenisarchitectuur omdat het rust, waardigheid en tijdloosheid uitstraalde. De kapel vormt de architecturale ankerpunt van de begraafplaats en staat centraal in de beleving van bezoekers.