Cimetière de Jollain Merlin

Over Cimetière de Jollain Merlin

Het Cimetière de Jollain Merlin is de gemeentelijke begraafplaats van Jollain-Merlin, een bijzondere deelgemeente van de Waalse gemeente Brunehaut in de provincie Henegouwen. De begraafplaats ligt aan de Rue de la Gare in Jollain-Merlin (postcode 7620) en is 24 uur per dag toegankelijk. Jollain-Merlin is een fusiedorp met een opmerkelijk verleden: twee oorspronkelijk gescheiden dorpen – Jollain en Merlin – werden in 1715 samengevoegd toen de heerlijkheid Merlin eigendom werd van de familie Pinchon, die ook al Jollain bezat. De naam Jollain gaat terug op een vermelding uit 1175 en is vernoemd naar een heer "Jolanus de Jollun". De naam Merlin zou zijn oorsprong vinden in het Latijnse "mergila", de naam voor mergel – een aanduiding voor de kalkhoudende grond in deze streek. Het kasteel van Jollain, gebouwd rond 1160, werd in 1583 verwoest door de Prins van Espinoy en herbouwd door de familie Fourmanoir in 1620. Dit kasteel symboliseert de turbulente feodale geschiedenis van dit grensgebied tussen het graafschap Henegouwen en de invloedssfeer van de Franse kroon. De ligging van de begraafplaats aan de Rue de la Gare – letterlijk "Stationsstraat" – herinnert aan de tijd dat Jollain-Merlin een eigen treinstation had, een teken van de economische activiteit die dit dorp kende in de 19e en vroege 20e eeuw. De Eerste Wereldoorlog liet ook in Jollain-Merlin diepe sporen na, net als in alle andere dorpen van Brunehaut langs de frontlinie van 1918. De begraafplaats is voorzien van een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeergelegenheid. Jollain-Merlin grenst aan andere deelgemeenten zoals Guignies, Bléharies en Lesdain, en vormt zo een onderdeel van het rijke erfgoedlandschap van de gemeente Brunehaut, gelegen in de Walloonse Picardisch nabij de Franse grens. Jollain-Merlin grenst aan de gemeente Lesdain en aan Guignies, en vormt zo een onderdeel van de binnenkant van de gemeente Brunehaut, weg van de directe grens met Frankrijk maar toch diep doordrongen van de gemengde culturele identiteit van de streek. De Rue de la Gare, waaraan de begraafplaats ligt, verwijst naar het vroegere treinstation van Jollain-Merlin – een infrastructuur die het dorp in de 19e en vroege 20e eeuw verbond met Doornik en de rest van Henegouwen. Het verdwijnen van kleine dorpsstations in de loop van de 20e eeuw is een fenomeen dat ook Jollain-Merlin trof. De spoorlijn die er ooit passeerde is niet meer in gebruik, maar de Rue de la Gare herinnert bewoners en bezoekers aan de periode van industrialisering en modernisering die ook dit rurale dorp in haar greep hield. De begraafplaats van Jollain-Merlin is rolstoeltoegankelijk en beschikt over parkeergelegenheid – praktische voorzieningen die het kerkhof bereikbaar maken voor alle bewoners van het dorp en hun families, ook zij die uit de omliggende gemeenten komen voor een bezoek aan een graf van een dierbare. De gemeente Brunehaut, waarvan dit kerkhof deel uitmaakt, heeft een naam die rechtstreeks verbonden is met twee historische elementen. Enerzijds verwijst het naar de "pierre de Brunehault" – een menhir van 4,40 meter hoog in het dorp Hollain, die mogelijk 2000 tot 2500 jaar oud is en waarvan de precieze oorsprong gehuld blijft in mysterie. Anderzijds roept de naam de Chaussée Brunehaut op: een Gallo-Romein wegennetwerk dat in de volksoverlevering wordt toegeschreven aan de Frankische koningin Brunhilda (circa 543–613). In werkelijkheid zijn deze wegen van Gallo-Romeinse makelij en dateren ze uit de eerste eeuwen van onze tijdrekening; ze verbonden steden als Bavay, Doornik en verder naar het noorden en oosten. De Route N563, die vandaag door Henegouwen loopt, volgt nog deels dit antieke tracé. Brunehaut grenst direct aan de Franse grens (département du Nord) en heeft een dubbele culturele identiteit: enerzijds Walloons Picardisch, anderzijds Romaans Vlaams. De gemeente telt negen deelgemeenten – Bléharies (het administratieve centrum), Laplaigne, Hollain, Jollain-Merlin, Lesdain, Wez-Velvain, Guignies, Howardries en Rongy – die in 1977 fuseerden. Samen beslaan ze 46,55 km² met circa 8.100 inwoners. De Eerste Wereldoorlog liet diepe sporen na in de hele streek. In oktober 1918, tijdens de "Advance to Victory" – het eindoffensief waarmee de Geallieerden de oorlog afsloten – werd er hevig gevochten in dit grensgebied. Meerdere begraafplaatsen in Brunehaut herbergen nog steeds Commonwealth-oorlogsgraven. De nabijheid van de Schelde maakte het gebied strategisch voor beide strijdende partijen, met zware bombardementen op dorpen, kerken en infrastructuur als gevolg.