Cimetière de Couillet Centre

Over Cimetière de Couillet Centre

Het Cimetière de Couillet Centre, gelegen aan de Rue du Cimetière 16 in Couillet (postcode 6010), is de centrale gemeentelijke begraafplaats van de deelgemeente Couillet van de fusiestad Charleroi in de provincie Henegouwen, Wallonië. Het kerkhof heeft een Google-beoordeling van 4/5 sterren op basis van vier reviews en is bereikbaar via telefoonnummer +32 71 36 29 40 en de website charleroi.be/annuaire/cimetieres. Couillet (in het Waals "Couyet") heeft een uitzonderlijk rijke industriële en historische achtergrond. Al in 840 wordt Culiacum vermeld in een akte ten gunste van de abdij van Nijvel; tot 1796 behoorde de gemeente tot het Prinsbisdom Luik. De industriële revolutie transformeerde Couillet radicaal: in 1835 vestigde zich een groot metallurgisch complex — de Société des Hauts-Fourneaux, Usines et Charbonnages de Marcinelle et Couillet — dat tienduizenden arbeiders aantrok. Ernest Solvay startte in 1863 zijn eerste sodafabriek in Couillet — een mijlpaal in de Belgische en wereldwijde chemische industrie. Steenkolenmijnen, hoogovens en chemische fabrieken bepaalden het landschap van Couillet tot de sluiting van de mijnen in de jaren 1950-1970. De bevolking van Couillet groeide spectaculair met de industrialisering: van 332 inwoners in 1801 tot 12.931 in 1947. Na de grote fusie van 1977, waarbij Couillet samen met veertien andere gemeenten opging in Charleroi, telde de deelgemeente nog circa 11.000 inwoners. Het Cimetière de Couillet Centre is de begrafenisplaats van generaties arbeidersfamilies, mijnwerkers en fabrieksarbeiders die de ruggengraat vormden van de Waalse zware industrie. Op het kerkhof liggen ook oorlogsveteranen begraven die in de Eerste en Tweede Wereldoorlog hebben gevochten. In 2023 maakte de stad Charleroi bekend dat er nieuwe islamitische percelen worden aangelegd op het kerkhof van Couillet, wat de groeiende religieuze diversiteit van de regio weerspiegelt. In 2025 introduceerde de stad innovatieve betonnen frames voor grafkelders, die zorgen voor stabielere en makkelijker te onderhouden graven — een investering van circa 600.000 euro voor het Cimetière de Couillet Fiestaux, maar ook indicatief voor de ambitie van Charleroi om haar begraafplaatsen te moderniseren. De begraafplaats beschikt over rolstoeltoegankelijke ingangen en parking, en is dagelijks geopend van 8u tot 16u. Couillet is bereikbaar vanuit het station Charleroi-Sud via de stadsbus. **Veelgestelde vragen** **Wat is de relatie tussen Couillet en Ernest Solvay?** Ernest Solvay startte in 1863 zijn eerste sodafabriek in Couillet. Dit was het startpunt van het wereldwijd opererende chemieconcern Solvay, dat zijn naam dankt aan de uitvinder van het Solvay-procédé voor de productie van natriumcarbonaat. **Wanneer is het Cimetière de Couillet Centre open?** Dagelijks van 8u tot 16u. **Hoe neem ik contact op met de beheersdienst?** Via telefoonnummer +32 71 36 29 40 of de website charleroi.be/annuaire/cimetieres. **Is er een islamitische afdeling op dit kerkhof?** Ja, in 2023 kondigde de stad Charleroi de aanleg aan van islamitische parcellen op het kerkhof van Couillet, om tegemoet te komen aan de religieuze diversiteit van de bevolking. **Is de begraafplaats rolstoeltoegankelijk?** Ja, er zijn rolstoeltoegankelijke ingangen en parking beschikbaar. Het Cimetière de Couillet Centre is ook de begrafenisplaats van slachtoffers uit de twee wereldoorlogen. Couillet lag in 1914 in het hart van de Slag bij Charleroi (21-23 augustus), waarbij de troepen van het Franse vijfde leger onder generaal Lanrezac zwaar verlies leden. Langs de Samber en in de omliggende heuvels waren de gevechten bijzonder hevig; veel gewonden stierven in de plaatselijke kerken en scholen die als veldhospitaal dienden. Na de oorlog werden tientallen gesneuvelden her-begraven op de plaatselijke kerkhoven, waaronder het Cimetière de Couillet Centre. Wie de begraafplaatsen van Couillet bezoekt, combineert dit ideaal met een bezoek aan het Mémorial du Bois du Cazier in het nabijgelegen Marcinelle, een UNESCO-werelderfgoedsite op slechts enkele kilometers afstand. Het Mémorial vertelt het verhaal van de mijnramp van 8 augustus 1956 en het leven van de mijnwerkers in het Pays Noir. Het museum biedt onderdak aan een uitgebreide collectie over de sociale en technische geschiedenis van de steenkoolwinning in Henegouwen. De combinatie van een begraafplaatsbezoek in Couillet met een rondleiding door het Bois du Cazier biedt een indringende les over het industriële en menselijke verleden van deze regio.