Cimetière de Bléharies

Over Cimetière de Bléharies

Het Cimetière de Bléharies is de gemeentelijke begraafplaats van Bléharies, het administratieve centrum van de Waalse gemeente Brunehaut in de provincie Henegouwen. De begraafplaats ligt aan de Rue du Cimetière in Bléharies (postcode 7620), vlakbij het gemeentehuis van Brunehaut. Bléharies is niet alleen de hoofdplaats van Brunehaut, maar heeft ook een eigen markante geschiedenis. Als grensplaats aan de Schelde ondervond het dorp het geweld van de Eerste Wereldoorlog direct: tijdens de Slag om de Schelde (Bataille de l'Escaut) werden rond een honderdtal gebouwen gebombardeerd, net als het station, de brug en de kerk (waarvan de klokkentoren en een deel van het schip werden vernield). In september 1919 vertrouwden de gemeentelijke autoriteiten de wederopbouw toe aan architect Henry Lacoste. Bléharies is een dorp in Walloonse Picardisch en Romaans Vlaanderen, gelegen in een gebied dat historisch gekenmerkt wordt door zowel Waalse als Vlaamse culturele invloeden. Tot de fusie van 1977 was het een zelfstandige gemeente. De Rue du Cimetière – de straat waaraan de begraafplaats is gelegen – is een typische dorpsnaam die de centrale ligging van het kerkhof in het gemeenschapsleven aangeeft. De begraafplaats is uitgerust met parkeergelegenheid en is toegankelijk voor rolstoelgebruikers. Het beheer valt onder de gemeentelijke diensten van Brunehaut, gevestigd in Bléharies zelf. De gemeente Brunehaut als geheel dankt haar naam aan de "pierre de Brunehault", een mysterieuze menhir in het dorp Hollain die 4,40 meter hoog is en mogelijk 2000 tot 2500 jaar oud. De naam verwijst ook indirect naar de Chaussée Brunehaut, het Gallo-Romeinse wegennetwerk dat door het grondgebied van Brunehaut loopt en dat historisch de regio verbond met steden als Bavay en Doornik. Als hoofdplaats van de gemeente Brunehaut heeft Bléharies een bijzondere bestuurlijke betekenis. Hier zetelt het gemeentebestuur, hier worden de gemeentelijke diensten aangeboden – inclusief het beheer van alle negen begraafplaatsen (één per deelgemeente) van Brunehaut. Het Cimetière de Bléharies is dan ook de meest zichtbare van die negen, gelegen in het hart van de gemeente. De naam Bléharies zelf is van Germaanse of Frankische oorsprong, een aanduiding van nederzetting (het suffix -ies of -eries is verwant aan het Germanic -hari, wat leger of nederzetting kan betekenen). Het dorp grenst aan de Schelde en heeft een strategische ligging die door de eeuwen heen zowel voordelen (handel, verkeer) als nadelen (oorlogsgeweld) bracht. De begraafplaats van Bléharies is voor families uit heel de commune Brunehaut een herkenningspunt: wie in de gemeente woont maar zijn overledenen niet in de eigen deelgemeente wil begraven, kan kiezen voor de centrale begraafplaats in Bléharies. Die centrale functie, gecombineerd met de historische achtergrond van het dorp, maakt het Cimetière de Bléharies tot meer dan een lokaal kerkhof. De gemeente Brunehaut, waarvan dit kerkhof deel uitmaakt, heeft een naam die rechtstreeks verbonden is met twee historische elementen. Enerzijds verwijst het naar de "pierre de Brunehault" – een menhir van 4,40 meter hoog in het dorp Hollain, die mogelijk 2000 tot 2500 jaar oud is en waarvan de precieze oorsprong gehuld blijft in mysterie. Anderzijds roept de naam de Chaussée Brunehaut op: een Gallo-Romein wegennetwerk dat in de volksoverlevering wordt toegeschreven aan de Frankische koningin Brunhilda (circa 543–613). In werkelijkheid zijn deze wegen van Gallo-Romeinse makelij en dateren ze uit de eerste eeuwen van onze tijdrekening; ze verbonden steden als Bavay, Doornik en verder naar het noorden en oosten. De Route N563, die vandaag door Henegouwen loopt, volgt nog deels dit antieke tracé. Brunehaut grenst direct aan de Franse grens (département du Nord) en heeft een dubbele culturele identiteit: enerzijds Walloons Picardisch, anderzijds Romaans Vlaams. De gemeente telt negen deelgemeenten – Bléharies (het administratieve centrum), Laplaigne, Hollain, Jollain-Merlin, Lesdain, Wez-Velvain, Guignies, Howardries en Rongy – die in 1977 fuseerden. Samen beslaan ze 46,55 km² met circa 8.100 inwoners. De Eerste Wereldoorlog liet diepe sporen na in de hele streek. In oktober 1918, tijdens de "Advance to Victory" – het eindoffensief waarmee de Geallieerden de oorlog afsloten – werd er hevig gevochten in dit grensgebied. Meerdere begraafplaatsen in Brunehaut herbergen nog steeds Commonwealth-oorlogsgraven. De nabijheid van de Schelde maakte het gebied strategisch voor beide strijdende partijen, met zware bombardementen op dorpen, kerken en infrastructuur als gevolg.