Ancien cimetière de Mehaigne

Over Ancien cimetière de Mehaigne

Het Ancien Cimetière de Mehaigne bevindt zich aan de Place de Mehaigne in het gelijknamige dorp Mehaigne, een deelgemeente van Éghezée in de provincie Namen. Dit oud kerkhof is direct verbonden met de parochiekerk Sint-Pieter, een driebeukige kerk die in 1870 werd gebouwd na de verwoesting van het vorige kerkgebouw. De ligging aan het dorpsplein maakt dit kerkhof tot een centraal element in het historische stadsweefsel van Mehaigne. Het dorp Mehaigne dankt zijn naam aan de gelijknamige rivier de Mehaigne, die door het dorp stroomt en er de beken van Saint-Germain en Renise in zich opneemt. De Mehaigne is een zijrivier van de Maas en speelde een cruciale rol in de vestiging van bewoning in deze streek. Langs haar oevers zijn Gallo-Romaanse resten aangetroffen, waaronder een site van circa tien hectare die wijst op een bloeiende nederzetting langs de Romeinse secundaire weg die Namur met Tirlemont verbond. Dit Gallo-Romaanse verleden geeft het landschap rondom Mehaigne een extra dimensie van historische diepte. De agrarische geschiedenis van Mehaigne is uitzonderlijk goed gedocumenteerd. In 1830 telde het dorp tien boerderijen en 64 huizen, grotendeels opgetrokken uit hout en klei met rieten daken — een bouwtrant die typisch is voor de Hesbaye van die periode. Het aantal boerderijen groeide van 102 in 1846 naar een piek van 134 in 1895, waarna het geleidelijk daalde. Drie grote hofsteden domineerden het economische leven: de Kasteelhoeve van 98 hectare, de Hoeve van de Abdij van Malonne met 100 hectare en de Monceau-hoeve met 150 hectare. Mehaigne behoorde tot het graafschap Namen en werd in 1211 door Theodoric van Walcourt aan Filips van Namen afgestaan. De zeventiende eeuw was een zwarte periode voor Mehaigne: het dorp had zwaar te lijden onder bezettingen door buitenlandse troepen. Hollandse soldaten trokken er door in 1645, Franse troepen in 1653-1654, 1658, 1668 en opnieuw in 1674 — de aanhoudende doortochten van de grote legers in de Zuidelijke Nederlanden lieten hun sporen na in het dorp en de omliggende landerijen. De 17de-eeuwse grafstenen op het oud kerkhof weerspiegelen deze turbulente periode. De parochiekerk Sint-Pieter, gebouwd in 1870 na een aardbeving in 1828 die het vroegere gebouw beschadigde, staat centraal op het dorpsplein. De kerktoren, opgetrokken in 1834, werd in 1892 verhoogd met een elegantere spits. Het kerkhof rondom de kerk is een stille getuige van alle generaties die in dit rivierdorp hebben geleefd. Wie meer wil weten over de Mehaignse families, vindt op BillionGraves grafsteenfoto's van dit kerkhof die waardevol zijn voor genealogisch onderzoek.