Begraafplaatsen in Vlaardingen

Vlaardingen is een stad in de provincie Zuid-Holland, gelegen aan de Nieuwe Maas ten westen van Rotterdam. De stad telt ruim 73.000 inwoners en is een van de oudste bewoonde plekken van Holland — een stad waarvan de wortels reiken tot in de Steentijd en waarvan de naam letterlijk verankerd is in de prehistorische archeologie van Europa. Vlaardingen is namelijk de naamgever van de Vlaardingen-cultuur, een neolithische cultuur die floreerde van circa 3500 tot 2500 voor Christus in het laagveengebied van het huidige West-Nederland.

De Vlaardingen-cultuur werd voor het eerst geïdentificeerd op basis van vondsten in en rondom Vlaardingen. Mensen van deze cultuur leefden als jager-verzamelaars en vroege landbouwers in een moerassig deltalandschap van rivieren, kreken en veen. Zij lieten aardewerk, werktuigen en nederzettingssporen achter die archeologen een uniek venster bieden op het dagelijks leven in West-Nederland meer dan vijfduizend jaar geleden. In 1990 werd bij de rand van Vlaardingen een menselijk skelet gevonden van circa 3300 jaar oud — later bleek het het oudste menselijke celkern-DNA in Nederland te bevatten, vernoemd naar de vindplaats als de 'Krabbeplasman'.

Van vissersstad tot industriehaven

Rond het jaar 700 werd in Vlaardingen vermoedelijk een kleine kerk gesticht — een van de oudste moederkerken van Holland, geschonken aan bisschop Willibrord en via hem aan de Abdij van Echternach. In de vroege Middeleeuwen groeide Vlaardingen uit tot een belangrijk handels- en vissersgemeenschap aan de Maas. Maar het was de haringvisserij die Vlaardingen eeuwenlang zou definiëren.

• Na 1813 ontwikkelde Vlaardingen zich tot de belangrijkste Nederlandse haven voor haringvisserij, waarbij Schiedam en Rotterdam zich meer op jeneverproductie en handel richtten.
• Op het hoogtepunt van de haringvisserij voeren tientallen haringbuizen uit vanuit Vlaardingen naar de Noordzee, en de stad rook letterlijk naar haring en zout.
• Het Visserijmuseum in Vlaardingen vertelt het verhaal van deze zeevisserijtraditie en haar sociale impact op de stad.

In de negentiende en twintigste eeuw transformeerde Vlaardingen van vissersstad naar industriehaven. Scheepswerven, chemische industrie en havenbedrijvigheid kwamen op, en de bevolking groeide sterk. Na de Tweede Wereldoorlog werd de stad uitgebreid met nieuwe woonwijken aan de randen. Vlaardingen is vandaag een diverse stad met een sterke arbeiderstraditie en een rijke havengeschiedenis.

De begraafplaatsen van Vlaardingen weerspiegelen die geschiedenis: van de oudste religieuze rustplaatsen die teruggaan tot de vroeg-christelijke periode, tot de gemeentelijke begraafplaatsen van de twintigste eeuw. Wie de begraafplaatsen van Vlaardingen bezoekt, wandelt langs de zerken van haringvissers, scheepsbouwers, fabrieksarbeiders en hun families — de mensen die deze eeuwenoude stad aan de Maas maakten tot wat zij is, in het hart van Zuid-Holland.