Begraafplaatsen in Sint-Pieters-Woluwe

Sint-Pieters-Woluwe (Frans: Woluwe-Saint-Pierre) is een van de meest welgestelde en groene gemeenten van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De gemeente telt circa 42.000 inwoners en is gelegen in het oosten van het Gewest, grenzend aan Sint-Lambrechts-Woluwe, Etterbeek, Oudergem en de Vlaamse gemeente Kraainem. Sint-Pieters-Woluwe heeft een uitgesproken residentieel karakter: lage bebouwingsdichtheid, ruime villa's, groene lanen en uitgestrekte parken geven de gemeente een bijna landelijk gevoel.

Het Woluwedal en de parken

Het landschap van Sint-Pieters-Woluwe wordt gekenmerkt door de Woluwebeek, een klein riviertje dat door de gemeente stroomt. Rondom de beek liggen prachtige parken. Het Woluwedal en het aangrenzende Parmentierpark werden aangelegd rond 1880-1910 en worden nog steeds druk bezocht. De vijvers en weelderige begroeiing geven deze parken een serene sfeer die het karakter van de gemeente perfect weerspiegelt.

In de vroege twintigste eeuw werd op het grondgebied het landgoed Villa Parmentier omgezet in een revalidatiecentrum voor zwaargewonde soldaten van de Eerste Wereldoorlog, op initiatief van gravin Jean de Mérode. Vijftien à zestien van de soldaten die er aan hun verwondingen bezweken zijn begraven op de gemeentelijke begraafplaats in een militair ereperk.

Geschiedenis van de gemeente

De geschiedenis van Sint-Pieters-Woluwe gaat terug tot de vroege Middeleeuwen. De gemeente was oorspronkelijk een agrarisch dorp in het Woluwedal. In de negentiende eeuw begon de transformatie naar een residentiële gemeente. De ligging aan de rand van het Zoniënwoud en de nabijheid van de Tervuursesteenweg maakten Sint-Pieters-Woluwe tot een gewilde woonplaats voor diplomaten en zakenlieden.

De gemeentelijke begraafplaats

De gemeentelijke begraafplaats van Sint-Pieters-Woluwe is gelegen aan de Stokkelsesteenweg 301. De begraafplaats herbergt de neogotische grafkapel van de familie Mostinck — notaris Mostinck vestigde zich in 1850 in Sint-Pieters-Woluwe. Verder bevat de begraafplaats een militair ereperk met de graven van zestien ernstig gewonde soldaten die stierven in de nabijgelegen Villa Parmentier tussen 1918 en 1925. Wie de begraafplaatsen van Sint-Pieters-Woluwe bezoekt, ontdekt de diepe verbondenheid van deze gemeente met de geschiedenis van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

• Gemeente: Sint-Pieters-Woluwe
• Provincie: Brussels Hoofdstedelijk Gewest
• Bijzonderheid: gemeentelijke begraafplaats (Stokkelsesteenweg 301), militair ereperk WO I, Woluwedal en parken
• Karakter: residentieel, groen, welgesteld, diplomatenwijk

Sint-Pieters-Woluwe herbergt ook een deel van de Tervuursesteenweg — de koninklijke laan die Brussel verbindt met het koninklijk domein van Tervuren — en de indrukwekkende avenue die door het Zoniënwoud loopt. De gemeente telt ook de Woluwe Shopping Center, een van de grootste winkelcentra van Brussel, die een belangrijke economische rol speelt in het leven van de gemeente en de bredere regio. Die combinatie van groen, residentieel karakter en stedelijke voorzieningen maakt Sint-Pieters-Woluwe tot een van de meest gegeerde woonadressen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.