Begraafplaatsen in Reeuwijk-Dorp

Reeuwijk-Dorp is een schilderachtig polderdorp in de gemeente Bodegraven-Reeuwijk, gelegen in de provincie Zuid-Holland, direct aan de rand van het beroemde plassengebied dat zijn naam draagt: de Reeuwijkse Plassen. Het is een stille, groene enclave in het Groene Hart, met een rijke middeleeuwse ontginningsgeschiedenis, historische kerken en een uitgestrekt waterrijk landschap dat recreanten, fietsers en natuurliefhebbers uit de hele regio aantrekt.

Middeleeuwse ontginning en vroegste geschiedenis

De naam Reeuwijk verschijnt voor het eerst in een document uit 1248, toen een landmeter van de Graaf van Holland de grens vaststelde tussen de gebieden Middelburg en Voshol. Net als de meeste dorpen in het Groene Hart is Reeuwijk-Dorp ontstaan als middeleeuws veenontginningsdorp: kolonisten trokken vanuit de rivieren het moerassige veengebied in, groeven sloten en vestigden zich op smalle, langgerekte kavels loodrecht op de waterlopen. De kerken van Reeuwijk-Dorp — waaronder de Reeuwijkse kerk — bleven in het dorp ook nadat het bestuurlijk zwaartepunt in de zeventiende eeuw verschoof naar Reeuwijk-Brug langs de Breevaart richting Gouda. Dit maakte van Reeuwijk-Dorp het stille, eerwaardige hart van de oude gemeente, omgeven door natuur en water.

De Reeuwijkse Plassen: van turfwinning naar recreatie

De Reeuwijkse Plassen zijn het meest beeldbepalende kenmerk van Reeuwijk-Dorp en omgeving. Het uitgestrekte plassengebied — een aaneenschakeling van meren, eilandjes en rietkragen van samen meer dan duizend hectare — is ontstaan door een proces dat eeuwen duurde. In de achttiende en negentiende eeuw werd het veen in dit gebied op grote schaal afgegraven voor de turvproductie. De gedroogde turf diende als brandstof voor de talloze pottenbakkerijen en brouwerijen in het nabijgelegen Gouda. De ingrijpende vervening leidde tot het verdwijnen van de bodem en het ontstaan van een uitgestrekt open water. Er bestonden in de negentiende eeuw serieuze plannen om de plassen in te polderen, maar op 20 juli 1930 besloten de Provinciale Staten van Zuid-Holland definitief dit niet te doen. Sindsdien hebben de Reeuwijkse Plassen een beschermde recreatieve bestemming gekregen en zijn ze een van de populairste watersportgebieden van het Groene Hart.

Begraafplaats en historische kerken

De oudste begraafplaatsen van Reeuwijk-Dorp zijn nauw verbonden met de historische dorpskerken. De kerk van Reeuwijk-Dorp, een monument uit de middeleeuwse ontginningsperiode, omringt de graven van de families die al eeuwen in dit polderdorp wonen. De sfeer van de historische kerkhoven in Reeuwijk-Dorp is uniek: omzoomd door oude bomen, met de stille plassen op de achtergrond en de wijde polderhemel boven. De gemeente Bodegraven-Reeuwijk beheert de begraafplaatsen in de kern, die ook voor inwoners van de omliggende buurtschappen toegankelijk zijn. Wie hier een dierbare begraaft of een grafsteen bezoekt, ervaart de intieme verbinding tussen dit landschap, zijn bewoners en de dood die deel uitmaakt van het leven in het Groene Hart.

Natuur en beleving

Het landschap rondom Reeuwijk-Dorp behoort tot het meest waardevolle van de provincie Zuid-Holland. De Reeuwijkse Plassen zijn aangewezen als beschermd natuurgebied en herbergen grote populaties watervogels, vissen en bijzondere waterplanten. Fluisterende rietkragen, zeilboten op het heldere water en de eindeloze polderlucht maken wandelingen en fietstochten hier tot een bijzondere belevenis. Reeuwijk-Dorp is een dorp dat zijn middeleeuwse rust heeft weten te bewaren, omgeven door een van de mooiste waterrijke landschappen van Zuid-Holland.

• Gemeente: Bodegraven-Reeuwijk
• Provincie: Zuid-Holland
• Karakter: middeleeuws polderdorp aan de Reeuwijkse Plassen
• Bijzonderheid: Reeuwijkse Plassen ontstaan door turfwinning; no-polderplan definitief 1930; eerste vermelding Reeuwijk 1248