Begraafplaatsen in Philippine

Philippine is een dorp in de gemeente Terneuzen, gelegen in Zeeuws-Vlaanderen, in de provincie Zeeland. Het dorp is door heel Nederland bekend als de mosselstad — een reputatie die Philippine al meer dan een eeuw meedraagt en die tot op de dag van vandaag het gezicht van het dorp bepaalt. Mosselrestaurants, mosselfeesten en het erfgoed van de vissers kleuren het leven in Philippine op een manier die nergens elders in Nederland zo uitgesproken is.

Stichting en naamgeving

Philippine werd in 1505 gesticht door Hieronymus Laurijn, heer van Watervliet en hoveling van de Habsburgse vorst Filips de Schone. Hij verkreeg in dat jaar het octrooi om zijn zesde polder in te dijken, en noemde deze nieuwe polder Sint-Philippine, naar zijn vorst Filips. De naam Philippine draagt dus de herinnering aan een van de meest invloedrijke dynastieën in de Europese geschiedenis: de Habsburgers, die in de zestiende eeuw over een wereldrijk heersten. De stichting van Philippine paste in een bredere golf van inpoldering en nederzettingsvorming in Zeeuws-Vlaanderen in de vijftiende en zestiende eeuw, waarbij edelen en kooplieden steeds meer land op het water veroverden.

De mosselcultuur van Philippine

Philippines faam als mosselstad is nauw verbonden met de Braakman — de voormalige zeeinham die diep het land indrong en Philippine een directe verbinding met de Westerschelde gaf. Na de Belgische afscheiding in 1839 vestigden Belgische mosselvissters uit het nabijgelegen Boekhoute zich in Philippine. Zij werden gevolgd door collega's uit de Scheldedorpen van Oost-Zeeuws-Vlaanderen. Zo ontstond er een bloeiende mosselvissers- en mosselkwekersgemeenschap die Philippine tot ver buiten de regio bekendheid gaf. De opening van een nieuwe haven in 1900 markeerde het hoogtepunt van de mosselhandel in Philippine. Schepen voeren af en aan, de mosselkramen stonden vol en bezoekers kwamen van heinde en verre om de Zeeuwse mosselen te proeven.

De neergang begon met het geleidelijke dichtslibben van de Braakman en de definitieve afsluiting ervan in 1952. Met de afsluiting van de Braakman verdween ook de haven van Philippine, en daarmee de directe bron van de mosselvangst. Toch bleef de mosseltraditie levend: de restaurantcultuur die zich in de twintigste eeuw ontwikkelde, zorgde ervoor dat Philippine zijn naam als mosselstad wist te bewaren, ook al waren de vissersschepen al lang verdwenen. Tot op de dag van vandaag is Philippine een geliefde bestemming voor fijnproevers die op zoek zijn naar een klassiek Zeeuws mosselmenu.

Begraafplaats en gemeenschap

De begraafplaats van Philippine is de laatste rustplaats voor generaties vissers, polderboeren en hun nakomelingen. De graven weerspiegelen de bijzondere sociale samenstelling van het dorp: van de Belgische immigrantenfamilies die in de negentiende eeuw de mosselcultuur importeerden tot de Zeeuwse families die al eeuwenlang de polders bewerkten. In het bredere verband van de gemeente Terneuzen is Philippine een dorp met een uitgesproken eigen identiteit — de mosselstad die haar charme heeft bewaard, ver van de grote steden en diep geworteld in de Zeeuwse traditie van het leven langs het water en de polder.

• Gemeente: Terneuzen
• Provincie: Zeeland
• Bijnaam: de Mosselstad
• Gesticht: 1505 door Hieronymus Laurijn, naar Filips de Schone
• Bijzonderheid: eeuwenlange traditie van mosselvisserij en mosselrestaurants