Begraafplaatsen in Meije

De Meije is een van de oudste en meest oorspronkelijke polderdorpen van het Groene Hart, gelegen in de gemeente Bodegraven-Reeuwijk in de provincie Zuid-Holland. Het is een lang, dun lint van bebouwing langs de rivier de Meije, aan weerszijden omgeven door het open, stille veenweidelandschap dat zo kenmerkend is voor het hart van Holland. De Meije telt slechts enkele honderden inwoners en heeft een uitgesproken landelijk karakter dat door de eeuwen heen nauwelijks is veranderd.

Naam en vroegste ontginningsgeschiedenis

De naam Meije behoort tot de oudste plaatsnamen in het Groene Hart. Het woord gaat terug op de aanduiding 'Miland' — een onontgonnen veengebied tussen de rivieren Oude Rijn, de Grecht en andere waterlopen. Regenwater uit dit uitgestrekte veenmoeras stroomde af via een veenrivier die de naam van het Miland overnam en zo de Meije werd. De ontginning van het gebied begon in de tweede helft van de tiende eeuw, als onderdeel van de grootschalige veenontginning die het centrale Groene Hart in de vroege Middeleeuwen transformeerde van ontoegankelijk moeraswild tot vruchtbaar agrarisch land. De bebouwing van De Meije ontstond als een langgerekte strook aan de zuidzijde van de rivier, het resultaat van de typische slagenontginning waarbij boeren hun erven loodrecht op de rivier aanlegden. Dit patroon is tot op de dag van vandaag duidelijk zichtbaar in het landschap.

Het Rampjaar 1672: De Meije als doorgangsroute

De Meije speelde een opmerkelijke rol in het Rampjaar 1672. Toen de Franse troepen oprukten in de richting van Bodegraven, kozen zij een omweg via het bevroren ijs over de polder bij De Meije. Het bevroren veenland bood de cavalerie een route die normaliter onbegaanbaar was, en zo bereikten de Fransen Bodegraven via een onverwachte weg — met catastrofale gevolgen voor het dorp. Na het bloedbad in Bodegraven keerden de Fransen langs dezelfde route terug door het polderland van De Meije. De rol van De Meije als doorgang tijdens dit historische drama is een minder bekend maar historisch significant hoofdstuk in de geschiedenis van dit kleine polderdorp en de bredere regio van Bodegraven-Reeuwijk.

Religieus erfgoed en rooms-katholieke begraafplaats

De Meije heeft een opvallend rijke religieuze erfenis voor zo'n klein dorp. De rooms-katholieke kerk Onze Lieve Vrouwe Geboorte aan Meije 137, gebouwd in 1872–1873 in neogotische stijl, is een indrukwekkend monument met een driezijdig gesloten koor en een slanke geveltoren. Bij de kerk bevindt zich een rooms-katholieke begraafplaats die al generaties lang de laatste rustplaats vormt voor de katholieke bewoners van De Meije en omgeving. Het is een stille, intieme plek, omgeven door de weiden en het glinsterende water van het veenweidelandschap. Op de grafstenen staan de namen van families die tot de kern van de boerengemeenschap van De Meije hebben behoord. De begraafplaats is een tastbaar bewijs van de rooms-katholieke identiteit die dit deel van het Groene Hart eeuwenlang kleurde, in contrast met de overwegend protestantse dorpen verderop langs de Rijn.

Natuur, weidevogels en rust

De omgeving van De Meije is een paradijs voor weidevogels en voor iedereen die echte stilte zoekt. Het gebied maakt deel uit van het open veenweidelandschap van het Groene Hart en herbergt grote populaties grutto's, kieviten, tureluurs en andere karakteristieke poldersoorten. Recreatief is De Meije een ideaal vertrekpunt voor fietstochten door het Groene Hart: lange, rechte dijkwegen, weidse vergezichten en het stille water van de rivier de Meije vormen een landschap dat rust en schoonheid ademt in de provincie Zuid-Holland.

• Gemeente: Bodegraven-Reeuwijk
• Provincie: Zuid-Holland
• Karakter: klein, oorspronkelijk lintdorp langs de rivier de Meije
• Bijzonderheid: doorgangsroute Franse troepen tijdens Rampjaar 1672; neogotische kerk (1872–1873); rooms-katholieke begraafplaats