Begraafplaatsen in Maarkedal

Maarkedal is een gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen, gelegen in de Vlaamse Ardennen, in de zuidelijke uitloper van het Oudenaardse heuvelland. De gemeente is op 1 januari 1977 ontstaan door de fusie van de voormalige gemeenten Etikhove, Maarke-Kerkem, Nukerke en Schorisse. De naam Maarkedal verwijst naar de Maarkebeek, het beekje dat door het glooiende landschap van de gemeente stroomt en haar dal zijn naam gaf. Maarkedal telt circa 6.500 inwoners en heeft een landoppervlakte van ruim 27 vierkante kilometer.

Maarkedal is een uitgesproken landelijke gemeente met een typisch Ardennisch karakter. Het reliëf is opvallend voor Vlaamse begrippen: glooiende heuvels met steile flanken, diep ingesneden holle wegen, beboste toppen en panoramische uitkijkpunten die bij helder weer reiken tot ver over het Gentse. Dit landschap werd in 1888 gedoopt door schrijver Octaaf Wattez en zijn vriend Pol De Mont, die de streek voor het eerst omschreven als de 'Vlaamse Ardennen' — een naam die sindsdien de identiteit van de regio bepaalt.

Vroegste bewoning: van Steentijd tot Gallo-Romein

De vroegste sporen van bewoning op het grondgebied van Maarkedal dateren al uit de Steentijd: in Etikhove werden bijlen in gepolijste vuursteen gevonden, die getuigen van neolithische aanwezigheid in het heuvelland. Gallo-Romeinse vondsten — muntstukken, grafconstructies en gebruiksvoorwerpen — bevestigen dat het gebied doorkruist werd door een Romeinse heerweg die over het grondgebied van de huidige gemeente liep. Deze heerweg verbond de Vlaamse kustvlakte met de Scheldevallei en de Ardennen en maakte Maarkedal tot een doorvoergebied van regionale betekenis in de Oudheid.

In de Middeleeuwen vormden de kernen Etikhove, Maarke-Kerkem, Nukerke en Schorisse elk zelfstandige parochiegemeenschappen, elk met hun eigen kerk, hun eigen heerlijkheden en hun eigen lokale tradities. De bodem — leem en zand op een ondergrond van zandsteen — was geschikt voor gemengde landbouw, en de heuvels boden hout, wild en beschutting. De boerenhoeven op de hellingen en in de valleien zijn in veel gevallen tot op de dag van vandaag bewaard gebleven en geven het landschap zijn historische diepte.

Maarkedal in de Vlaamse Ardennen: wandelen en erfgoed

Maarkedal is een populaire bestemming voor wandelaars en fietsers die de Vlaamse Ardennen verkennen. De Maarkedalbossen, de holle wegen van Etikhove en de panorama's vanop de heuvelruggen zijn vaste ankers in het recreatieve aanbod van de streek. De gemeente maakt deel uit van het Regionaal Landschap Vlaamse Ardennen tot Dender en werkt actief aan erfgoedprojecten die de rijke agrarische en religieuze geschiedenis van de regio documenteren en valoriseren.

Elk van de vier deelgemeenten heeft zijn eigen parochiekerk en zijn eigen begraafplaats — kleine, intieme kerkhoven die soms al eeuwen oud zijn en de namen bewaren van de families die het heuvelland van Maarkedal generaties lang bewoonden. De begraafplaatsen van Maarkedal zijn geen grote stedelijke parkbegraafplaatsen, maar bescheiden dorpskerkhoven ingebed in het glooiende landschap van de Oost-Vlaamse Ardennen, omgeven door akkers, bossen en de stille heuvels die de streek haar naam gaven.