Begraafplaatsen in Hoofdplaat

Hoofdplaat is een dorp in de gemeente Sluis, gelegen in de provincie Zeeland. Het dorp dankt zijn naam aan een zandplaat, de "Hooge Plaet", waarnaast het zich ontwikkelde na de inpoldering van de Hoofdplaatpolder in de achttiende eeuw. Hoofdplaat is een typisch Zeeuws-Vlaams polderplaatsje met een bescheiden maar rijke geschiedenis, mede bepaald door de diepe band met het water en de strijd om landbezit.

Van Gaternesse tot Hoofdplaat: eeuwen van water en land

De oudste geschiedenis van het gebied rondom Hoofdplaat gaat terug tot circa het jaar 1000, toen de streek bekendstond als "Gaternesse". Op die plek, waar vandaag de Rooden Hoek ligt, stond de kerk van Gaternesse. In de eeuwen die volgden werd het gebied herhaaldelijk getroffen door overstromingen, en in 1408 stond de gehele omgeving definitief onder water. Pas in de achttiende eeuw begon de systematische herinpoldering van dit deel van Zeeuws-Vlaanderen. De Hoofdplaatpolder werd tussen 1775 en 1778 ingedijkt, en kort daarna werd een kerk gebouwd in het nieuwe dorp, tussen 1783 en 1785, betaald door de heer van het land en ontworpen door architect C. Kayser.

Hoofdplaat was lange tijd een zelfstandige gemeente, maar werd in de loop van de twintigste eeuw samengevoegd met de omliggende gemeenten. Tegenwoordig maakt het dorp deel uit van de gemeente Sluis. De eerste officiële vermelding van de naam dateert uit 1665 als "Hooge Plaet", wat de relatie met de gelijknamige zandplaat in de Westerschelde bevestigt.

De begraafplaats van Hoofdplaat

De rooms-katholieke begraafplaats van Hoofdplaat is gelegen in het zuidoosten van het dorp, aan de Oostlangeweg. Na de aanleg van de polder en de bouw van de kerk in de late achttiende eeuw werd ook een begraafplaats ingericht, waarmee de nieuwe gemeenschap haar eigen funeraire infrastructuur kreeg. De begraafplaats van Hoofdplaat is een rijksmonument en herbergt grafmonumenten en grafzerken van de heren van Windesheim, waarmee het een bijzondere historische en architectonische waarde heeft.

• Eerste vermelding: 1665 als "Hooge Plaet"
• Inpoldering: Hoofdplaatpolder 1775–1778
• Kerkbouw: 1783–1785, ontworpen door C. Kayser
• Begraafplaats: rijksmonument met grafzerken heren van Windesheim
• Ligging begraafplaats: Oostlangeweg, zuidoostelijk deel van het dorp

Funerair erfgoed in een polderdorp

De begraafplaats van Hoofdplaat is een voorbeeld van de bijzondere funeraire rijkdom van Zeeuws-Vlaanderen. Ondanks de relatief jonge ontstaansgeschiedenis van het dorp - pas na 1778 - heeft de begraafplaats een grote historische waarde door de aanwezigheid van monumentale grafstenen en het rijksmonumentale karakter ervan. Dit maakt Hoofdplaat tot een interessante bestemming voor liefhebbers van funeraire architectuur en Zeeuws erfgoed. De naam van de grafstenen en de bijbehorende verhalen zijn onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van het polderland in de gemeente Sluis en de provincie Zeeland.

Voor meer informatie over begraafplaatsen en uitvaartmogelijkheden in de omgeving kunt u terecht bij de gemeente Sluis en de provincie Zeeland.