Begraafplaatsen in Gouvy

Ancien Cimetière de Gouvy (Église Saint-Aubin)

Het Ancien Cimetière de Gouvy (oud kerkhof van Gouvy) is gelegen naast de historische Église Saint-Aubin in het dorpscentrum van Gouvy, aan de Rue de l'Eglise. Dit oude kerkhof is typisch voor de Ardense traditie van begrafenis rondom de parochiekerk. De begraafplaats is 24/7 toegankelijk.

Chapelle Notre-Dame des Malades (Mont Saint-Martin)

Cimetière - Gouvy

Het Cimetière de Gouvy is de gemeentelijke begraafplaats van het dorp Gouvy, gelegen aan de Rue du Naneux in de deelgemeente Gouvy. Gouvy is het naamgevende dorp van de gelijknamige fusiegemeente in de provincie Luxemburg (Wallonië). De gemeente telt circa 5.200 inwoners verspreid over 23 dorpen en werd in 1977 gevormd door samenvoeging van Beho, Bovigny, Cherain, Limerlé en Montleban.

Cimetière - Limerlé

Het Cimetière de Limerlé is de begraafplaats van het dorp Limerlé, een deelgemeente van Gouvy in de Belgische provincie Luxemburg. Limerlé is een idyllisch klein dorp op de waterscheiding tussen de Rijn- en Maasbekkens, bewaard met eeuwenoude natuurstenen huizen die gespaard zijn gebleven tijdens de oorlog. Vlakbij het dorp bevindt zich het Natagora-natuurreservaat van Bellain.

Cimetière - Ourthe

Het Cimetière d'Ourthe is de begraafplaats van het dorp Ourthe, een gehuchte in de gemeente Gouvy (provincie Luxemburg, Wallonië). Ourthe is het dorp waar de Ourthe Orientale (Oostelijke Ourthe) ontspringt — vier kleine beekjes die samenkomen vanuit de omliggende heuvels. Het kerkhof bevindt zich naast de markante kubieke dorpskerk (gebouwd 1964–1969).

Cimetière - Steinbach

Het kerkhof van Steinbach is gelegen rondom de Kerk van de Heiligen Petrus en Paulus, opgetrokken in 1903 en omgeven door een kenmerkende omheiningsmuur van leisteen. Steinbach is een dorp van de fusiegemeente Gouvy, in de provincie Luxemburg (B), en maakte voor 1977 deel uit van de vroegere gemeente Limerlé. De omgeving van Steinbach is rijk aan archeologische vondsten: ten oosten van het dorp werden talrijke IJzertijdobjecten en Gallo-Frankische graven met urnen aangetroffen, wat wijst op een lange bewoningsgeschiedenis in deze Ardeense uithoek. De naam Steinbach is etymologisch interessant: in 1276 vermeld als "Steinbac", later vervormd via Waalse varianten als "Stembay", en uiteindelijk terugkeer naar de Duitse vorm die "steenbeek" betekent. De begraafplaats, met zijn muurtje van leisteen dat typisch is voor de Hoge Ardennen, is 24 uur per dag vrij toegankelijk.

Cimetière de Beho

Het kerkhof van Beho ligt in het gelijknamige dorp, het hoogste dorp van de provincie Luxemburg (B), gelegen op de hoge plateaus van de Belgische Ardennen aan de grens met het Eifelgebied. Beho is een historisch bijzondere plek: hoewel het dorp na het Verdrag van Londen (1839) eigenlijk bij het Groothertogdom Luxemburg had moeten blijven, bleef het door een gebrek aan kennis van de terreingesteldheid bij België. Hierdoor was Beho van 1839 tot 1920 het enige Duitstalige dorp in België buiten het Arelerland. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het dorp op 10 mei 1940 ingenomen door de 5e Panzerdivisie en van 1940 tot 1944 ingelijfd bij het Derde Rijk. De vroegere gemeente Beho omvatte de deelgemeenten Beho, Commanster, Deiffelt, Ourthe en Wathermal. De begraafplaats weerspiegelt de rijke en gelaagde geschiedenis van dit unieke grensgebied in de Hoge Ardennen.

Cimetière de Deiffelt

Het kerkhof van Deiffelt is gelegen in het gelijknamige groensdorp aan de weg Vielsalm–Luxemburg, in de fusiegemeente Gouvy. Deiffelt is een van de drie dorpen van de vroegere gemeente Beho (samen met Beho zelf en Ourthe) die vanouds Duitstalig zijn, wat de unieke grensligging van dit gebied aan de Belgisch-Luxemburgse grens onderstreept. De oudste grafsteen op het kerkhof dateert uit de eerste helft van de 19e eeuw. De naam "Deiffelt" duikt al op in 1235, toen de "tiende van Deiffelt" werd vermeld. In 1586 was Deiffelt al erkend als gemeente samen met Gouvy en Ourthe. De huidige kerk dateert van na 1892 en staat centraal in het dorp, voorafgegaan door eeuwenoude bomen en geheel in het wit gepleisterd, met een opmerkelijke toegangsdeur. Het kerkhof is 24/7 vrij toegankelijk en ligt aan de Chemin du Furt.

Cimetière de Rogery

Het kerkhof van Rogery ligt in het gelijknamige dorp, deel van de sectie Bovigny van de fusiegemeente Gouvy, op een hoogte tussen 450 en 510 meter in de Belgische Hoge Ardennen. Rogery is een klein dorp met circa 203 inwoners, maar heeft een levendige gemeenschap. De naam van het dorp is verbonden met de eigendommen van de Karolingers uit het bisdom Luik. De parochie van Rogery werd in 1839 opgericht; de kerk van de Heilige Eloi, gebouwd in 1834, verving een kapel uit 1713. Het dorp is ook internationaal bekend door zijn reggaefestival dat van 2002 tot 2008 jaarlijks werd georganiseerd, en in 2010 werd hervat door de vzw Jam'in. De begraafplaats is 24/7 vrij toegankelijk en ligt aan de Rogery-straat, postcode 6671.

Cimetière de Sterpigny

Het kerkhof van Sterpigny bevindt zich in het gelijknamige dorp, voor 1977 deel van de gemeente Cherain, nu een sectie van Gouvy in de provincie Luxemburg (B). De naam van het dorp is afgeleid van het Latijnse "sterps/sterper" (scherp, een hoogte), wat de ligging op een verhoging omschrijft. Sterpigny herbergt een bijzonder historisch erfgoed: het imposante kasteelhoeve, waarvan de gevels, daken en het "vieux Christ à route" geklasseerd zijn als bouwkundig erfgoed van Gouvy (sinds 1988). Het kasteel staat op de plaats van een ouder gebouw dat in de vroegste tijden zou dateren, met de jaartallen 1717 en 1723 zichtbaar op de achtergevel. Sterpigny staat ook vermeld in de militaire geschiedenis: in september 1944 vond in de omgeving tussen Gouvy en Sterpigny het eerste strategische V2-raketschot uit de geschiedenis plaats. De begraafplaats ligt aan Sterpigny 6673 en is 24/7 vrij toegankelijk.

Cimetière de Wathermal

Het kerkhof van Wathermal is gelegen in een bijzonder historisch dorp aan de oostrand van Gouvy, vlak bij de Groothertogelijke grens. Wathermal wordt al in 9e-eeuwse documenten vermeld als "koninklijke villa". De naam is Germaans van origine en wordt uitgelegd als "watergrens", "wachter van de rechtplaats" of "wachter van de berg". Naast de kapel van de Heiligen Hubertus en Antonius — met een Romaanse toren die dateert uit de vroege middeleeuwen, herbouwd in 1769 — bevat het kerkhof uitzonderlijke middeleeuwse begrafenismonumenten. Er is een middeleeuwse christelijke tombe aanwezig met een gewelfde afdekking en een vaag kruis, een type dat gebruikt werd tot de 14e eeuw voor niet-publieke begrafenissen, uiterst zeldzaam in België. Verder is er een wapenschildtombsteen met het jaartal 1652 en een ensemble van blauwe leistenen kruisen, typisch voor de regio. Het kerkhof is 24/7 vrij toegankelijk en archeologisch en historisch bijzonder waardevol.

Eglise Saint-Aubin

De Église Saint-Aubin in het dorpscentrum van Gouvy is een parochiekerk zonder actief kerkhof bij de kerk. De parochie werd voor het eerst vermeld in een charter uit 915. Begin 13e eeuw behoorden de tiende en het patronaatsrecht toe aan Hendrik I, heer van Houffalize, die ze in 1243 schonk aan het priorij van Sainte-Catherine van Houffalize. Het huidige gebouw werd opgetrokken tussen 1753 en 1769, vermoedelijk op initiatief van Jacques Scheurette. De westtoren werd minstens gedeeltelijk herbouwd in 1849. Het interieur is bijzonder rijk: kansel, eikenhouten koorgestoelte en lambrisering — uitgevoerd door de ambachtslieden Crimer (uit Ourthe) en Close (uit Deiffelt) — worden beschouwd als buitengewoon voor de 18e-eeuwse streekambacht. De laatste restauratie, voltooid in 1969 door architect Maurice Robert van Gouvy, bewaarde het meubilair grotendeels. De kerk ligt op de Rue de l'Eglise, 6670 Gouvy, en is een monument in het centrum van dit historische spoorwegknooppunt.

Eglise Saint-Martin & cimetière de Bovigny

De Église Saint-Martin en het cimetière de Bovigny vormen samen een historisch ensemble in het dorp Bovigny, een sectie van de fusiegemeente Gouvy. De kleine gepleisterde kapel met witgekalkte puntgevel staat op het Mont-Saint-Martin, omgeven door een bijna cirkelvormig kerkhof met een gerestaureerde muur van ongejointe steen, ongeveer 200 meter lang en circa 3.500 m² groot. Dit circulaire patroon is het overblijfsel van het oude kerkhof. Een kapel op deze locatie is al gedocumenteerd sinds 814, mogelijk nog ouder (ca. 700). Rond 1130 wordt de Kerk van Mont-Saint-Martin voor het eerst vermeld als parochiekerk; in het begin van de 18e eeuw werd de parochietitel officieel overgedragen aan de kerk van Bovigny. In 1850 bouwde Abbé H.J. Debra op het Mont-Saint-Martin een kapel gewijd aan Notre-Dame-des-Malades. Tijdens de restauratie van de kerkhofmuur werden fraaie Gallo-Romeinse pottenbakkersvondsten gedaan. Zowel de Église Saint-Martin als de Chapelle Notre-Dame-des-Malades zijn geklasseerd monument. Het kerkhof is 24/7 toegankelijk.

Église Saint-Pierre

De Église Saint-Pierre in Beho is een indrukwekkend middeleeuws kerkgebouw in het hoogste dorp van de provincie Luxemburg (B), maar heeft geen actief kerkhof bij de kerk. De kerk dateert uit de 12e eeuw: de imposante vierkante toren van 26 meter hoog werd gebouwd rond het jaar 1100. In 1326 werd in een bul van paus Johannes XXII (in Avignon) reeds een kerk van Sint-Pieter in Beho vermeld. De kerk is Romaans van stijl en valt op door een externe galerij op halve hoogte aan drie zijden van de toren, met een erker aan de voorgevel. Deze galerij, gedragen door drie balken met grijnzende figuren, diende om relikwieën terug van de Kruistochten aan pelgrims te tonen. Het interieur combineert stijlen uit de Rococo, Lodewijk XIV en Lodewijk XV; de hoofdstukken van het meubilair werden gesculpteerd in eik van 1713 tot 1724 door meester Jean Georges Scholtus uit Bastenaken. Na een brand in 1954 werd de kerk gerestaureerd in 1955 door architect Robert van Gouvy; de levendige polychrome schilderingen zijn van de hand van schilder Louis-Marie Londot. De kerk is geklasseerd monument en bezienswaardigheid.