Begraafplaatsen in Bassenge

Ancien Cimetière d'Eben-Emael

Ancien Cimetière de Glons

Het Ancien Cimetière de Glons is een oud gemeentelijk kerkhof in Glons (Bassenge), provincie Luik. Het terrein dateert uit de vroeg-middeleeuwse periode en was oorspronkelijk aangelegd rondom de voormalige parochiekerk van Glons. Nadat deze kerk in 1900 werd gesloopt wegens bouwvalligheid en vervangen door de huidige Sint-Victorkerk in het dorpscentrum, bleef het oude kerkhof in gebruik als begraafplaats. De romaanse klokkentoren uit de 11e eeuw bleef gespaard als monument: zijn muren zijn opgetrokken uit vuursteen met hoekstenen van tufsteen, twee bouwmaterialen die typisch zijn voor de architectuur van de Basse-Meuse. Een bronzen plaquette in het metselwerk herdenkt de abbé Gilles-Joseph-Evrard Ramoux (Luik, 20 januari 1750 – Glons, 8 januari 1826), schrijver, botanicus, musicien en verspreider van de hoedmakersnijverheid in de Geer-vallei. Hij schreef het patriottisch lied 'Le Valeureux Liégeois'. In 2011 werd bij graafwerken op het kerkhof een 24,5 meter diepe waterput ontdekt; de exacte ouderdom is onbekend maar het bestond al in 1901. De 17e-eeuwse sacristie — vanaf 1901 als mortuarium in gebruik — werd in 2008 volledig gerestaureerd en omgebouwd tot columbarium voor asbussen. Glons zelf is historisch verbonden met de Geer-vallei, een streek gekend om haar ondergrondse vuursteengroeven en de eeuwenoude strooindustrie.

Cimetière de Bassenge

Het Cimetière de Bassenge is de officiële gemeentelijke begraafplaats van Bassenge, het hoofddorp van de gelijknamige Waalse fusiegemeente in de provincie Luik. De begraafplaats is gelegen aan de Rue des Combattants (4690 Bassenge) en is dag en nacht open. Bassenge, met zijn rijke erfgoed en ligging in de Vallée du Geer, is historisch verbonden met de exploitatie van ondergrondse vuursteengroeven, de stroohoedenindustrie en de landbouw. De fusiegemeente Bassenge ontstond in 1977 uit de samenvoeging van zes deelgemeenten: Bassenge, Boirs, Eben-Emael, Glons, Roclenge-sur-Geer en Wonck — alle gelegen langs de loop van de Geer. De gemeente ligt tussen Tongeren, Luik en Maastricht, op de grens van Wallonië en Vlaanderen. Opmerkelijk: in 1963 werd Bassenge overgeheveld van de provincie Luik naar de provincie Limburg en in 1977 terug. Het kerkhof heeft een vlot bereikbare ligging met parkeerplaatsen en is rolstoeltoegankelijk via de hoofdingang.

Cimetière de Boirs

Het Cimetière de Boirs is de parochiale begraafplaats van het dorp Boirs (4690 Bassenge), een van de zes deelgemeenten van de fusiegemeente Bassenge in de provincie Luik. De begraafplaats is 24 uur per dag vrij toegankelijk en heeft parkeerplaatsen in de directe omgeving. Boirs was tot de gemeentefusie van 1977 een zelfstandige gemeente en heeft zijn eigen parochiale identiteit bewaard. De Église Saint-Lambert — gebouwd in baksteen in 1870 — is het religieuze hart van het dorp. Ze bevat een preekstoel in Lodewijk XV-stijl en een zeldzaam processiekruis uit de 15e eeuw, waardoor het gebouw ook erfgoedwaarde heeft. Opvallend is de Chapelle Bodson: een kleine kapel ter nagedachtenis van een jonge soldaat die in WO1 is gesneuveld, gebouwd door zijn familie. Dergelijke privégedenkkapellen zijn zeldzaam in Wallonië en geven het dorp een bijzondere herdenkingsdimensie. De ondergrond van de Geer-vallei bevat vuursteen en tufsteen, die historisch werden gewonnen in ondergrondse groeven. De begraafplaats zelf bevindt zich nabij de Rue du Brouck.

Cimetière de Eben Emael

Het Cimetière de Eben Emael is de gemeentelijke begraafplaats van het dorp Eben-Emael, gelegen in de gelijknamige deelgemeente van Bassenge, provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats bevindt zich aan de Rue Haute (4690 Bassenge) en is 24 uur per dag toegankelijk; er is een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaatsen. Eben-Emael ligt strategisch boven de Maas-vallei en het Albertkanaal, waar het grenst aan Nederland en dicht bij Maastricht ligt. Het dorp is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van Fort Eben-Emael, het machtigste Belgische verdedigingsfort uit het interbellum. Gebouwd tussen 1932 en 1935, was het fort ontworpen als onneembaar. Op 10 mei 1940 vielen 85 Duits para-militairen met zweefvliegtuigen direct op het dak van het fort. Met holle laadexplosiven — een op dat moment geheim wapen — schakelden ze de kanonnen en bunkers in enkele uren uit. De ruim 1.200 man sterke bezetting capituleerde de volgende dag. Deze aanval leidde direct tot de inname van drie strategische bruggen over het Albertkanaal en opende de weg naar het hart van België en Noord-Frankrijk. Het fort is vandaag een museum en beschermd WO2-monument. Het dorp heeft ook een historische band met de Maasregio en de prehistorische vuursteenmijnen van Rijckholt (op de grens met Nederland). De gemeentelijke begraafplaats is de laatste rustplaats voor inwoners van Eben-Emael en omgeving.

Cimetière de Glons

Het Cimetière de Glons is de actieve gemeentelijke begraafplaats van het dorp Glons, een van de zes deelgemeenten van de fusiegemeente Bassenge in de provincie Luik. De begraafplaats is gelegen aan de Rue Sous la Vigne (4690 Bassenge), heeft een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaatsen, en is 24 uur per dag vrij toegankelijk. Glons (Walloons: Glons; Nederlands: Glaaien) was tot 1977 een zelfstandige gemeente en werd in dat jaar samengevoegd met Bassenge, Boirs, Eben-Emael, Roclenge-sur-Geer en Wonck. Het dorp ligt in het hart van de basse Vallée du Geer, een riviervallei gekarakteriseerd door ondergrondse groeven van vuursteen en tufsteen — beiden kenmerkende bouwmaterialen die terug te vinden zijn in de lokale romaanse architectuur. Het Cimetière de Glons is de opvolger van het Ancien Cimetière de Glons, het historische kerkhof bij de romaanse toren van de gesloopte 11e-eeuwse kerk. In Geneanet zijn genealogische gegevens van het Cimetière de Glons gedocumenteerd (collectie 231636). De omgeving van Glons werd ook gemarkeerd door de aanwezigheid van het NAVO-radarcentrum CRC Glons (1951–2021), dat decennialang deel uitmaakte van de luchtverdedigingsarchitectuur van de Koude Oorlog.

Cimetière de Roclenge

Het Cimetière de Roclenge is de gemeentelijke begraafplaats van Roclenge-sur-Geer, een deelgemeente van Bassenge in de provincie Luik. Het kerkhof is gelegen aan de Rue du Commerce (4690 Bassenge), heeft een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaatsen, en is 24 uur per dag open. De gemeente Bassenge omvat ook Roclenge, en de officiële website van Bassenge (bassenge.be) geeft informatie over de begraafplaats. Roclenge-sur-Geer (ook geschreven als Roclenge) is een oud dorp dat voor het eerst in 1147 vermeld werd als 'Rocelinges'. Bij archeologisch onderzoek werden prehistorische vuursteenartefacten gevonden, wat aantoont dat de streek reeds in het Neolithicum bewoond was. Kerkelijk viel Roclenge onder het Kapittel van Sint-Jan te Luik en de Benedictijnenabdij van Sint-Jacob. Bestuurlijk had het dorp een complexe geschiedenis: het behoorde lange tijd tot het graafschap Loon, werd in 1839 bij de provincie Limbourg gevoegd (na de Belgische onafhankelijkheid) en keerde in 1962 terug naar de provincie Luik. De Église Saint-Remy-et-Saint-Roch is gedocumenteerd als doopkapel vanaf 1613 en bevat mooie schilderijen. De wandelroute 'Sur les traces de mémoire entre Roclenge et Glons' loopt langs de begraafplaats.

Cimetière de Wonck

Het Cimetière de Wonck is de gemeentelijke begraafplaats van Wonck, een van de zes deelgemeenten van de fusiegemeente Bassenge in de provincie Luik (Wallonië). De begraafplaats is gelegen aan de Rue des Martyrs (4690 Bassenge), heeft een rolstoeltoegankelijke ingang en parkeerplaatsen, en is 24 uur per dag open. Wonck heeft een oppervlakte van 10,48 km² en telt circa 1.510 inwoners (2025). In het Ancien Régime (voor de Franse Revolutie) viel het dorp kerkelijk onder het kapittel van de collegiale Sint-Pauluskerk in Luik. Bestuurlijk behoorde Wonck tot de provincie Limbourg van 1839 tot 1963, waarna het terugkeerde naar de provincie Luik. De Église Saint-Lambert is geklasseerd en beschermd erfgoed (sinds 1948). De klokkentoren dateert uit de 12e eeuw en is opgetrokken in vuursteen met hoekstenen van tufsteen — beide typische materialen van de Basse-Meuse architectuur. Het schip werd na oorlogsschade herbouwd in 1950 in nieuwe tufsteenblokken, naar ontwerp van architect Hacken. De begraafplaats omringt de kerk met een ommuurde aanleg. Wonck heeft historisch gestaan voor landbouw (graan, vee) en kleine nijverheid, waaronder de stroohoedenindustrie die in de Geer-vallei tot de jaren 1930 bloeide.

Refugee Camp Glons