Begraafplaatsen in Noordoostpolder

Geen gemeente in Flevoland heeft zoveel begraafplaatsen als de Noordoostpolder: met 45 stuks is dit verreweg het hoogste aantal in de provincie. Dit bijzondere gegeven hangt direct samen met de ontstaansgeschiedenis van de polder, die in 1942 werd drooggelegd en vervolgens systematisch bevolkt met kolonisten uit heel Nederland. Elk nieuw gesticht dorp — van Emmeloord tot Marknesse, van Kraggenburg tot Bant — kreeg zijn eigen begraafplaats. Het aanbod omvat algemene, rooms-katholieke en een natuurbegraafplaats. De rooms-katholieke begraafplaatsen weerspiegelen de herkomst van de vele kolonisten uit het katholieke zuiden die zich hier vestigden en hun tradities meebrachten. De begraafplaatsen liggen in het kenmerkende, rationeel ingedeelde polderlandschap met kaarsrechte wegen en wijde vergezichten tot aan de horizon. Als oudste polder van Flevoland heeft de Noordoostpolder de langste begraaftraditie van de provincie, die inmiddels ruim tachtig jaar beslaat. Het is een traditie die begon met de pioniers die het nieuwe land bewerkbaar maakten.